Actueel
Het wonder van de Bonifatiusbron te Dokkum 


De feiten 
In 1990 is het begonnen. Een echtpaar met een baby die last had van een hardnekkige hoest, bezocht de Bonifatiuskapel in Dokkum. Het had van alles gedaan om het kind van de hoest af te helpen maar tevergeefs. In de kapel is een kleine tentoonstelling ingericht met wandborden waarop het leven van Bonifatius staat beschreven en de geschiedenis van zijn verering in Dokkum. Op één van de borden staat de geschiedenis van de bron te lezen waar in de Middeleeuwen vele pelgrims naar toe trokken om te bidden voor genezing van hun ziekten en kwalen. 

Bonifatius: oefening in vriendschap.

Lezing van Prof. A.J. Jelsma bij het open van het Bonifatiusjaar 


1.Inleiding
Allereerst wil ik mijn dank uitspreken voor de mogelijkheden die het bisdom Groningen mij schenkt om over de monnikmissionaris te praten die mij nu al zolang bezighoudt. Uit respect voor mensen die genoodzaakt zijn mij meermalen te beluisteren, heb ik mij voorgenomen telkens een andere invalshoek te kiezen. Vandaag is het onderwerp: Bonifatius, oefening in vriendschap. Wel lijkt het mij wenselijk een opmerking vooraf te maken. Het herdenken van figuren uit het verleden is een gecompliceerde bezigheid. Een herdenking heeft alleen dan zin, als het niet alleen om archeologische feitjes gaat maar als wij zelf daarin kunnen meekomen. Het is inderdaad vooral aan Bonifatius te danken geweest dat de christelijke godsdienst hier de overhand gekregen heeft.

Bonifatius zocht steun bij Karel.


Symposium van bisdom Groningen en Fryske Akademy 

Leeuwarden - Bonifatius was wars van de wereldse macht, maar verzekerde zich wel van de steun van de machthebbers in zijn tijd. Zonder die steun zou de kerstening van de heidenen in Noordwest-Europa niet blijven, wist de Angelsaksische missionaris (circa 647 -754). 
Symposium van bisdom Groningen en Fryske Akademy 

Bonifatiusfeestdagen


Vijftig jaar geleden, bij de laatste grote herdenking van Bonifatius' martelaars dood, hield de Duitse bondskanselier Adenauer een vlammende rede aan het praalgraf in Fulda. De Duitsers, getraumatiseerd door de Tweede Wereldoorlog, riep hij op te werken aan een vreedzaam en verenigd Europa, waarvoor Bonifatius als de personificatie gold. Zij moesten werken aan een vredig Europa met een christelijke cultuur waarvan Bonifatius de grondlegger was geweest. Hij sprak zelfs van een 'Europeische Familie'.

Bonifatius, een Angelsaksische priester-monnik


Bonifatius te Dokkum vermoord, 754' roept het beeld op van een moedige martelaar met een Evangelieboek boven het hoofd geheven, die zich vergeefs probeert te beschermen tegen Friese heidense houwdegens. Dit waren geestverwanten van koning Radbod, die immers had geweigerd zich te laten dopen toen hij hoorde dat zijn heidense voorouders geen toegang tot de christelijke hemel hadden.

Cultus


Verschillende plaatsen in Noordwest-Europa staan dit jaar uitgebreid stil bij de 1250ste sterfdag van Bonifatius, de Angelsaksische missionaris die in 754 in Dokkum het leven liet. Behalve beeldjes en vlaggen met de heilige, is er Bonifatius bier, een CD met Bonifatius liederen, en heeft het bisdom Groningen een film over Bonifatius uitgebracht. In Fulda zelf heeft het bisdom allerlei festiviteiten georganiseerd zoals processies, vespers en missen en de uitvoering van een musical over het leven van Bonifatius.

Bestonden er Friezen ten tijde van Bonifatius?


Regelmatig wordt er gezegd dat de Friezen uitzonderlijk zijn omdat zij als vrijwel enigen binnen Europa ten minste tweeduizend jaar onder dezelfde naam in hetzelfde gebied zouden hebben geleefd. Deze uitspraak is gebaseerd op het feit dat de Romeinse historicus Tacitus al in de eerste eeuw na Christus enkele verhalen optekende over Friezen in onze streken. Bovendien spreken ook andere Romeinse auteurs over Friezen en is er, na een onderbreking van enkele eeuwen, vanaf de zevende eeuw weer regelmatig sprake van Friezen in de overgeleverde teksten. Die middeleeuwse Friezen blijken in ruwweg hetzelfde gebied geleefd te hebben als de 'Romeinse' Friezen. De conclusie dat de laatsten de voorouders waren van die middeleeuwse Friezen ligt voor de hand. In moderne tijden is aan de overtuiging dat de Friezen al enkele millennia onder dezelfde naam op dezelfde plaats hebben geleefd, het idee gekoppeld dat zij zich al die tijd ook als één volk of natie hebben beschouwd. Beide ideeën zijn echter aan vernieuwing toe.

Het christendom van Bonifatius


het christendom van Bonifatius
Het is makkelijk gezegd: 'Bonifatius bracht het christendom naar Nederland' , maar daarmee weten we eigenlijk nog niet veel. We weten maar bijzonder weinig over wat de mensen in onze streken geloofden voordat ze II!et het christepdom in aanraking kwamen, terwijl het ook niet zo duidelijk is wat 'hef christendom' nu eigenlijk behelsde. Dat met het christelijke geloof een monotheïstische godsdienst werd bedoeld, waarin de persoon van Christus een belangrijk plaats innam, is wel duidelijk. Daarnaast hield het ook een geloof in in de wederopstanding na de dood en in een laatste oordeel waarin de verdoemden hun lot niet zouden ontgaan en de uitverkorenen de eeuwige zaligheid toebedeeld zou worden. Maar welke andere aspecten van de christelijke heilsboodschap in de tijd van Bonifatius voor wezenlijk werden gehouden en welk gedrag men van christenen verwachtte, is zeker niet vanzelfsprekend.

Het Huis van Licht


De mens van tegenwoordig is op zoek naar de sjamaan in zichzelf.
We praten met helende engelen. We worden heks, kenner van de eik, zen boeddhist, of bliven katholiek. Doen alles tegelijk.
Of we duiken een skte in. Modern geloven is zappen.

Kerstening en kerkstichting in Friesland.


Veel van wat over Bonifatius wordt geschreven, handelt over zijn rol op Europees niveau, over zijn relatie met de Frankische koning, de Frankische bisschoppen, de kerk van Rome en over zijn organisatorische werk bij de uitbouw van de kerkelijke organisatie in het midden van het huidige Duitsland. Wat is zijn band met Friesland? In Friesland werd hil doodgeslagen; dat was trouwens iets anders dan vermoord

Groeiend charisma in R.K. Kerk


Dokkum - De evangelische gedachte binnen de Rooms-Katholieke Kerk begint vaste voet aan de grond te krijgen. Het is de verdienste van paus Johannes Paulus II dat hij in deze tijd oog heeft gehad voor het charisma van de nieuwe bewegingen binnen de R.K. Kerk. Die boodschap klonk zaterdag tijdens een ontmoetingsdag in Dokkum van nieuwe katholieke religieuze bewegingen. 

Opera Bonifacius als Europees drama.



foto: Frans Andringa

Dit jaar herdenkt de provincie dat het 1250 jaar geleden is dat de Engelse missionaris Bonifatius (675-754) bij Dokkum werd vermoord. Stichting Rixt zag hierin een boeiend gegeven voor een nieuw muziektheaterwerk en trok Henk Alkema aan voor de muziek, Peter te Nuyl voor het libretto en de regie. "Wij hebben geen heiligenverklaring willen schrijven":, vertelt Te Nuijl. "Maar we hebben Bonifatius ook niet belachelijk willen maken. Dat gebeurt dus ook niet." Gaf Henk Alkema een eerste aanzet voor het libretto, Peter te Nuyl schreef de uiteindelijke operatekst. "Mijn persoonlijke uitgangspunt daarbij is geweest dat ik in zekere zin een diep religieus mens ben. Geen kerk, geen goeroe, geen stroming bevredigt me, dat is ook waar. Toch wil ik dat diep religieuze in mezelf uitdragen." Hij lacht. "Henk noem(me wel een 'reli-brettist'." De Engelse bas-bariton Mark Holland, vertolker van de rol van Bonifatius, liet zich na een week gezamenlijk repeteren naar aanleiding van de tekst ontvallen: "Als we ons op deze wereld maar bezig zouden houden met onderlinge overeenkomsten in plaats van onderlinge verschillen zou het een stuk beter met ons gaan." 

Getuige bij moord op 'frjemde kloat' Bonifatius

'Wat in frjemde kloat', fluistert een van de latere moordenaars van Bonifatius en zijn metgezellen wanneer de twee groepen elkaar in de ochtendlijke schemering naderen. In Het Admiraliteitshuis in Dokkum kunnen belangstellenden vanaf vandaag meebeleven hoe de Engelse missionaris 1250 jaar geleden aan zijn eind kwam bij een confrontatie met heidense Friezen. 

Bonifatius en de kerstboom


De heilige schuwde daarbij het spektakel niet.

Leven vanuit de overgave van Bonifatius.


Dit jaar is het 1250 jaar geleden dat Bonifatius bij Dokku werd vermoord. Nog altijd is hij de inspiratiebron voor velen. Bonifatius was een heler en genezer in de manier waarop hij met God leefde. Dr Hein Blommestijn vertelt hoe zijn leven veranderde nadat hij zich opende voor de ontmoeting met God die zo in zijn diepe pijn kon komen.

Mensen die door God geraakt zijn in hun diepste wezen, kijken anders naar de werkelijkheid. Zij zien het 'werkelijke' dat schuil gaat achter oppervlakkige belangen en onophoudelijke zorgen. Ze hebben daarom oog voor dimensies' die meestal over het hoofd gezien worden.

De biograaf die de levensbeschrijving van Bonifatius maakte toont ons de historische context en de mentaliteit van de achtste eeuw. Wat ons vooral treft, is dat de zwakheden van de mensen van toen niet erg verschillen van die van tegenwoordig! Grootgrondbezitters 'voegen akker aan akker' in de hoop zo alles in hun greep te krijgen. Ze denken dat hun waarde afhangt van hun bezit. Ze zien zichzelf als het middelpunt van het universum.
Het gevolg van deze concentratie op het 'eigene' is dat niemand geworteld is in het bewustzijn van het goddelijk leven. Een samenleving die niet leeft uit de bron, verwordt tot een mallemolen van zwervers en ontheemden. Bonifatius leeft
daarentegen geconcentreerd op Gods Aanspraak in de Schrift. Waar Bonifatius ook heen ging, altijd nam hij boeken met zich mee. Die vormden zijn schat, zijn bezit. Onder het reizen las hij in de Heilige Schrift of zong hij psalmen of hymnen. Steevast gaf hij de armen iets. Bonifatius bezit niets van zichzelf. Hij leeft louter uit de hand van God. De Schrift is zijn enige bezit en vult zijn hele leven. In de dagelijkse lectio divina ontdekt hij de waarheid van zijn leven en de weg die hij gaat op Gods initiatief. Zijn reizen worden daarom niet bepaald door eigenmachtige planning, want in de Schrift zelf vindt hij zijn reis uitgestippeld. Vanuit een niet-aflatend gebed treedt hij de werkelijkheid tegemoet en hij heeft daarom oog voor de armen en de zwakken. Hij doet echter ook tekenen en grote wonderen onder het volk. Doordat hij geheel en al leeft vanuit God, beperkt zijn inzet zich niet tot het materiële en uiterlijke. Hij is een geestelijk begeleider die anderen helpt om zich bewust te worden van hun eigen geestelijke weg. Zo komen mensen weer met zichzelf in het reine en hervinden hun innerlijke balans. Doordat ze God ontdekken als de kern van hun bestaan, worden ze zowel geestelijk als lichamelijk geheeld.

Het welzijn van de geestelijke mens en de lichamelijke gezondheid hangen ten
nauwste samen. Wanneer wij niet drinken uit de bron van het goddelijk leven dat zonder ophouden door ons heen stroomt, raken wij psychisch en lichamelijk vervreemd van onszelf. Als gevolg hiervan ontaarden wij en worden we ziek. Het bekeringswerk van Bonifatius is daarom niet zozeer gericht op het winnen van 'zielen' met het oog op een getalsmatige uitbreiding van de kerk, maar beoogt ons te doen terugkeren naar onze oorsprong: de hand van God die ons leven schenkt. De prediking van Bonifatius is erop gericht om in ons het bewustzijn levend te houden dat wij naar Gods beeld en gelijkenis geschapen zijn. Steeds weer opnieuw zijn wij geneigd. om alles onder controle te houden. We willen zelf meester zijn van ons leven zonder te beseffen dat slechts het niet-zijn ons van nature toebehoort. Wij bestaan slechts doordat het goddelijke leven zonder ophouden als een stroom van liefde door ons heen stroomt. Iedere keer dat wij dit vergeten, vervallen we tot 'heidendom'. Er zijn werkelijk 'tekenen en wonderen' nodig om ons tot zieners van de werkelijkheid te maken.

Ver verleden

Het is verleidelijk om over Bonifatius te spreken als. een historisch feit met
Vastliggende coördinaten. We associëren ons dan met hem in een ver verleden, maar z gaan zo de innerlijke reis naar de bron uit de weg. De 'feiten' besparen ons dan het risico van de 'waarheid'.

Soms ontmoeten we personen die aarzelend en schuchter zijn gaan drinken uit de bron. Doordat ze zich neerbuigen. over het wateroppervlak, ontdekken ze in de weerkaatsing van.het water dat hun gezicht weergeeft, de prachtige lijne]1 van Gods Gelaat. Van 'doeners' zijn zij zieners geworden, niet doordat zij minder zijn gaan doen maar in het werk van hun handen Gods werking zijn gaan schouwen.
Het lijkt ondenkbaar om vanuit Gods liefde te kijken naar mensen die je onderdrukken en naar het leven staan. Dit kan alleen als we werkelijk binnentreden in de ruimte van de goddelijke liefde. Dit vereist evenwel dat we de logica van de voorwaardelijkheid loslaten die op zoek is naar lijfsbehoud. Als we in Gods liefde verslonden zijn, hebben we geen weet meer van onszelf. Zelfs in de verschrikkingen van de oorlog leven we dan in opperste vrijheid en onbekommerdheid.

De vraag is steeds weer: hoe komen wij
tot innerlijke vrijheid? Hoe doorbreken we de spiegel waarin we geobsedeerd staren naar ons eigen gelaat? Ons zelfmedelijden sluit ons op in een gerichtheid op onszelf die verstikkend is. De pretentie zelf greep te houden op onze werkelijkheid en deze te kunnen sturen door ons gewenste richting is een fundamentele ontkenning van God. Het is het heidendom dat nog steeds in ons sluimert, ook na zoveel eeuwen kerstening. Het oprecht belijden van het christelijke geloof - dat historische gestalte krijgt in onze levensgeschiedenis - neemt namelijk niet weg dat wij als mensen telkens opnieuw in de verleiding komen ons leven te bezien als een autonome werkelijkheid.

Keerpunt

Wij worden gedwongen naar de werkelijkheid zelf te kijken. Ik herken dat in de verhalen van mensen. Er is een beslissend keerpunt geweest in het proces van mijn eigen geestelijk leven. Ik was geneigd te denken dat ik toch zelf mijn problemen moest kunnen oplossen. Bijvoorbeeld het probleem hoe ik met het suizen van mijn oren en de overgevoeligheid voor geluid moest omgaan. Een geloof waarin je je vertrouwen aan God overgeeft en waarin je dingen waar je mee zit en alles wat in je opkomt, voor hem neerlegt, was voor mij van huis uit volkomen vreemd.

In onze cultuur groeien wij allen op met de gedachte dat je zelfstandig vorm moet geven aan je leven en moet leren competent te zijn. Opvoeding en onderwijs gaan daar vanuit. We moeten zorgen dat we meetellen en ons ontwikkelen tot volwassenheid. Mensen die dat niet kunnen, h~schouwen we al gauw als ziek of gehandicapt. Maar hoe verhoudt deze mentaliteit zich met het christelijke geloof dat ons confronteert met de werking van Gods onvoorwaardelijke liefde?God bemint ons niet op grond van onze prestaties, deugden en gerealiseerde goedheid maar omdat hij liefde is. Hoe leren wij als autonome mensen ons leven te ontvangen uit Gods l1and en ons over te gt ven aan zijn leiding?

Tijdens een weekend bij de Trappisten in Diepenveen vond het beslissende keerpunt plaats. Deze neiging tot autonomie en zelf mijn problemen oplossen en denken dat ik dat toch zou moeten kunnen maakte plaats voor een houding van mezelf en alles wat er in mij omgaat in Gods hand te leggen. Door een incident met hard geluid kwam mijn verdriet over dit probleem weer boven. Mijn gevoel van onmacht om hiermee om te gaan, de stress en de angst die dit alles opriep, het verdriet over het feit dat dit suizen van mijn oren onbedoeld door iemand is veroorzaakt. Dat alles overspoelde me. Ik zat zo vast in die pijn en verdriet. Dat alles culmineerde op die zaterdagavond. Ik wilde alleen zijn. Waarom? Ik sloot me voor God. Waarom? Terwijl ik sterk beleefde hoeveel pijn ik mezelf daarmee deed. Ik wist dat het niet goed was en toch kon ik niet anders. Ik was niet in staat dat afgesloten denken te doorbreken.

Op het ogenblik dat alle vluchtwegen zijn afgesloten en we als verlamd zijn overgeleverd aan ons eigen lot, blijft er niets anders over dan ons over te geven aan het onvermijdelijke. Dit is ons leven! Dit is onze werkelijkheid en dit onze geschiedenis! We zijn geen ander en hebben geen ander lichaam. We zullen ons moeten verzoenen met dat wat is. In deze duisternis kan de Werkelijkheid echter zichtbaar worden en kan het Gelaat van God oplichten.

De volgende dag ervoer ik zo sterk dat God zelf mij riep. 'Kom naar buiten en ga
staan voor mijn aangezicht.' Ik had als tekst voor dat weekend 1 Koningen 19 gekozen, en juist dat appèl op Elia, was nu een appèl op mij: kom naar buiten, uit je afgesloten zijn 'voor Mij en ga staan, precies zoals je bent, met alle pijn en verdriet en wanhoop die er in je is, ga daarmee staan voor mijn Aangezicht. Dat heb ik gedaan. Ik kon niet anders, ik wilde ook niet anders. En het was zo'n bevrijding daar te staan, voor Hem, voor Hem die alles ziet, die alles in mij ziet met Zijn liefde. Hijzelf heeft mij geroepen. Hijzelf heeft. mijn afgesloten zijn doorbroken, Hij heeft mij opengebroken. Definitief. Dit was het keerpunt.

Als we het aandurven om werkelijk in het onheil te gaan staan dat ons overkomt, opent zich een nieuwe horizon. Het ongeluk is dan geen werkelijkheid meer die bestaansrecht mist. Dit ben ik! Ik ben mijn ideaalbeeld niet: een gezonde, iemand zonder kwetsbaarheid, de eeuwige jeugd, lichamelijke en psychisch tegen alles opgewassen! Dat ideaalbeeld is niet meer dan een lachspiegel die ons opsluit in een vertekenende 'ikkigheid'. 

Als deze spiegel hardhandig in gruzelementen valt, worden we gedwongen naar onszelf te kijken zoals we werkelijk zijn, in al onze beperktheid en breekbaarheid. 

Dit is een diepgaande ervaring van bevrijding en verlossing. God bemint ons immers zoals we zijn. Hij heeft ons niet opgezadeld met de onmogelijke eis om iemand anders te zijn: de persoon die we zelf dromen te zijn om te ontsnappen aan de harde werkelijkheid van onszelf. Integendeel: God is verliefd op déze stumper. Zo gauw we dat beseffen en deze liefdevolle blik van God durven toelaten in ons innerlijk, worden we door hem wakker gekust. Eindelijk en ten volle.

Liefdevol

Sindsdien sta ik altijd tijdens het gebed voor Hem die mij ziet zoals ik ben; die alles in mij ziet in zijn oneindige liefde; voor Hem die mij aanziet, die mij altijd aanziet met zijn liefdevolle blik, dag en nacht, zolang ik leef. Hijzelf heeft zijn
licht ontstoken in mijn nacht. En ook nu heb ik steeds weer de ervaring dat ik met wat mij bedrukt en zorgen baart, gewoon kan gaan slapen onder zijn hoede. Ik hoef daar niet zelf mee klaar te komen, nee ik laat alles er gewoon zijn. En ik ervaar steeds weer hoe Hij alle lasten van mijn schouders neemt. Het enige wat nog van belang is, is de weg die Hij met mij gaat. Het belang van al het andere valt steeds meer weg. Al het andere krijgt gewoon niet meer de kans om belangrijk te zijn in mijn leven.

Als we God de kans geven om ons 'mooi te kijken', beseffen we wie we eigenlijk zijn. Verzoend met onszelf vanuit Gods liefde, gaan we nu ook heel anders naar onszelf kijken. We hoeven ons niet langer op grond van onze angst en bewrgdheid bezig te houden met honderd-en-één onbelangrijke dingen. Onze prestaties, onze heiligheid en onze weg bepalen ons denken en handelen niet langer. Wij zijn niet onze zorg, want we zijn Gods zorg. We gaan zien hoe zijn weg gaat in ons en ons meeneemt naar onvermoede verten. We laten ons dopen in de werkelijkheid van de Onzienlijke. Zo krijgen we oog voor ons diepste wezen dat oplicht in Gods Gelaat. 

De vraag blijft: waarom overkomt mij dit? Waarom is mijn hele leven, als ik er op terugkijk, één getrokken worden, één bevrijd worden door de Eeuwige? Maar het was ook een moeilijk leven. Waarom? Toch ben ik hier dankbaar om. Nu wel! Maar begrijpen doe ik het niet. Eigenlijk had ik die gebeurtenis van enkele jaren geleden wel nodig. Mijn eeuwig getwijfel aan God, al zeker sinds ik acht of negen jaar was, is daardoor eindelijk tot rust gekomen. Ik heb Gods onvoorwaardelijke liefde ervaren. Onvoorwaardelijk moet die liefde wel zijn. Ik was en ik ben immers niet volmaakt. Gelukkig maar, denk ik nu, anders pas ik helemaal niet meer in deze wereld. Maar dat laatste is heel dubbel. Ik wil toch Ook zo zuiver mogelijk, zo transparant mogelijk zijn in de relatie met God? Met angst kijk ik wel eens naar wat er nog met me kan gebeuren.


Kan ik dat wel: in deze wereld leven, terwijl ik daar steeds minder in pas?

Transparant


Wanneer God ons aanspreekt in ons zijn en we ons openen voor zijn onvoorwaardelijke liefde, gebeuren er wonderen. Er wordt niet van ons gevraagd dat wij volmaakt zijn. We hoeven ons slechts te openen opdat Gods volmaaktheid door ons heen kan stromen en ons steeds meer zal omvormen in zijn leven. We hoeven slechts transparant te zijn, zodat Gods licht in ons leven zichtbaar wordt voor onze ogen en die van anderen.

In mijn intuïtie besefte ik Gods werkzaamheid. Hier vond ik God in mezelf. Sinds mijn ontmoeting met God enkele jaren geleden is dat veranderd. Ik houd me bijna niet meer bezig met God in mij, maar veel meer met het deel uitmaken van die goddelijke werkelijkheid. Dat andere is er ook, maar het houdt me niet meer bezig.
Als God ons volledig doorstroomt en heel onze aandacht gericht is op zijn werking, verdwijnt het bewustzijn van de ontmoeting met hem. We hebben immers geen weet meer van onszelf. We gaan helemaal op in God en stromen mee met zijn werking. Gebeurt dat in ons? We weten het niet meer en het interesseert ons evenmin. God bemint ons zoals we zijn, want we hebben geen ander zijn dan Zijn Zijn. Daardoor worden we niet langer geobsedeerd door onze eigen schaduwkanten en kwetsbaarheden.

Een andere belangrijke ontwikkeling sinds mijn vijftigste is mijn gegroeide openheid, vooral ontstaan doordat ik mijn schaduwkant aan het licht kon brengen. Deze toen gegroeide openheid ervaar ik nu als enorm belangrijk, omdat God zonder die openheid onmogelijk in: mij werkzaam zou kunnen zijn. Hoewel... klopt dat wel? God is immers altijd werkzaam? Toch denk ik dat zonder die openheid God niet in mij ervaarbaar en zichtbaar zou zijn. Mijn geestelijke ontwikkeling heeft blijkbaar plaatsgevonden door mijn psychische ontwikkeling heen.
God is altijd werkzaam in ons. Zonder zijn werking ontbreekt ons het zijn. Maar toch bestaat er een groot verschil tussen het menselijk bestaan op zich - opgesloten in de illusie van de eigen autonomie - en het deelhebben aan het zijn van God waarvan we ons bewust zijn geworden door een aanraking 'van de overzijde'. Deze mensen hebben in onze tijd geleerd te leven uit de bron, door moeilijkheden en pijnlijke kwetsbaarheden heen. Op deze wijze zijn ze aan den lijve gaan beseffen hoe ze door de doop binnengevoerd zijn in de dood van Christus. In die zin bezit de boodschap van Bonifatius nog steeds een grote actualiteit.

Hein Blommestijn is verbonden aan het Titus Brandsma Instituut in Nijmegen. Hij werkt aan Geschiedenis en thematiek van de christelijke Spiritualiteit en aan Geestelijke begeleiding.

De spaanders van de bijl van Bonifatius




Opera biedt meer dan religiekritiek.

Wat jammer dat de opera Bonifacius in het Friesch Dagblad (18 september) zo kort door de bocht wordt afgeschoten als "voor velen kwetsend en blasfemisch". Ik heb genoten, van de voorstelling en was juist diep onder de indruk van het libretto. Het is een zeer zorgvuldig gecomponeerd verhaal en theologisch buitengewoon interessant.
Allereerst vind ik het opvallend dat in deze opera dezelfde vragen opgepikt worden als in de ' hedendaagse theologie. We zijn in de protestantse kerken heel anders over zending gaan denken. Bonifacius heeft voor zijn missie onder de Friezen geen Hendrik Kraemer Instituut bezocht en had van contextueel christendom nog nooit gehoord. Hij kwam met de bijbel en de bijl. Zo ging dat in die tijd. Hij zou zich wel eens flink achter z'n oren gekrabd hebben als hij zou horen hoe bescheiden de huidige missionarissen zich opstellen

GEMEENSCHAPSOPBOUW
De leden van de parochiegemeenschap moeten echte zorg hebben voor elkaar. De warmte uitstralen van mensen die wat voor elkaar over hebben; mensen die zich lid voelen van een familieverband. Een gemeenschap die in haar eigen kracht gelooft, straalt ook wat uit en daarvan gaat een wervende kracht uit voor anderen.

Parochiebestuur en parochievergadering

Een parochie heeft natuurlijk ook een bestuur nodig. Deze mensen worden op voordracht van de parochie door de bisschop van Groningen benoemd. Het parochiebestuur is eerst en vooral verantwoordelijk voor de materiële zaken binnen de parochie. Daarbij valt te denken aan zorg voor de financiën, de gebouwen en het levensonderhoud van de pastores. De parochievergadering bestaande uit vertegenwoordigers van de vier taakvelden in de parochie buigt zich vooral over het te voeren pastorale beleid. De vice-voorzitter en de secretaris van het parochiebestuur hebben diezelfde taak in de parochievergadering.
Op dit moment is vice-voorzitter: Jan Arends, Iepenlaan 35 9103 RJ Dokkum tel 0519-295996

Bankrekening

ABN-AMRO-bank rekeningnummer 47.05.42.179 t.n.v. R.K. Kerk te Dokkum  IBAN NL78ABNA0470542179

Redactie parochieblad
Bonemare, ons parochieblad dat we samen met Burgum hebben is tot op heden het belangrijkste communicatiemiddel in de parochie. Er wordt dan ook de grootst mogelijke zorg aan het blad gegeven. Achter in elk nummer staat te lezen waar en wanneer de kopij voor het komende nummer moet worden ingeleverd. Het blad verschijnt 6 keer per jaar en de parochianen wordt om een vrijwillige bijdrage gevraagd voor de kosten van het drukwerk.
Inleveradres: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of in de brievenbus van de pastorie aan de Hoogstraat.Namens onze parochie zit in de redactie: mevrouw Boukje van Houten, Kwikstaart 18 - 9101 GT Dokkum, telefoon 0519-296843.
Ook op onze website kunt u het laatste nummer van Bonemare.

Parochie van de Heilige Martinus en de Heilige Bonifatius en Gezellen.

De parochie maakt deel uit van het vicariaat Friesland - Noordoostpolder in het bisdom Groningen-Leeuwarden. Officieel heeft onze Bonifatiusparochie een meer uitgebreide naam, namelijk Heilige Martinus en Heilige Bonifatius en Gezellen. We zijn een diasporaparochie, dat wil zeggen een geloofsgemeenschap met een uitgestrekt gebied. Er horen naast Dokkum nog 59 dorpen tot het grondgebied van onze parochie. Er is maar in één plaats gelegenheid tot het bezoeken van de vieringen, namelijk in Dokkum. Daar staan zowel de parochiekerk als de pelgrimskapel. Met de parochie van de heilige Martinus te Burgum bestaat een nauwe samenwerking. Zo worden de pastores gedeeld en zijn er ook op andere gebieden vormen van samenwerking.

Hartelijk welkom op de website van R.K. Parochie van Dokkum. Bijzondere levensmomenten worden omgeven met de bijbelse boodschap, een bemoedigend woord, een gezamenlijk gebed. Er wordt ruimte gegeven om God-met-ons te beleven en te vieren op vreugdevolle en moeilijke momenten, op zon- en feestdagen, bijna iedere dag.
Op deze site vindt u een overzicht van activiteiten en diensten van onze parochie. De parochiekerk is vanaf 1 juni t/m 15 september elke middag van 2-5 uur geopend. Op andere tijden in overleg met de pastorie.
De bonifatiuskapel is vanaf 15 mei t/m 15 september elke middag van 2-5 uur geopend (Op andere tijden: kijk bij Bonifatiuskapel)

 

Katholieke Bond van Ouderen
Sinds 1989 bestaat er in de parochie een afdeling van de KBO. De bond behartigt samen met de protestants-christelijke en de algemene bond de belangen van ouderen (50-plussers). Daarvoor heeft men zitting in de zogeheten ouderen-adviesraad. Daarnaast organiseert men een aantal keren per jaar een bezinnende en ontspannende activiteit voor leden en belangstellenden. Ook op provinciaal niveau is de afdeling vertegenwoordigd en vinden er een aantal activiteiten plaats. Contact klik hier.

Oecumene
De locatie H. Bonifatius van de Pax Christiparochie is lid van de Raad van Kerken Dokkum. Daarin zijn ook vertegenwoordigd de PKN-kerken, de Verenigde Christelijke Gemeente, de Christelijk Gereformeerde kerk. De Raad organiseert een aantal zaken. Namens de parochie hebben pastor Paul Verheijen, René Veffer en Hans Ludema zitting in de Raad van Kerken.
Sinds een aantal jaren mikt de Raad van Kerken op laagdrempelige vieringen waarbij alle leeftijden worden aangesproken. Voor meer informatie zie: Raad van Kerken

Pastoresconvent
De pastores van praktisch alle kerkgenootschappen van Dokkum komen een paar maal per jaar samen voor gesprek en ontmoeting. Secretaris: pastor Paul Verheijen, Hoogstraat 25, 9101 LH Dokkum, telefoon 0519-292476.

Kommissie Geestelijke Verzorging Sionsberg
Om de twee maanden komt de KGVS bij elkaar. Predikanten en vertegenwoordigers van diverse kerken buigen zich over taken rond het pastoraat in ziekenhuis en verpleeghuis Talma - Sionsberg. Daarnaast organiseert de KGVS een jaarlijkse thema-ochtend voor alle pastores uit de regio Noord-Oost Friesland. Afgevaardigde van de parochie is pastor Paul Verheijen. 

Vincentiuszaal
De Vincentiuszaal ligt tegenover de kerk aan de Koningstraat in Dokkum. Van dit gebouw wordt regelmatig gebruik gemaakt voor parochiale activiteiten. Er zijn in het gebouw twee zaalruimtes, een kleine zaal en een grotere zaal die zowel voor parochianen als niet-parochianen te huur zijn.

De wijkcontactgroep
De wijkcontactpersonen zijn de ogen en oren van de parochiegemeenschap in een bepaalde wijk. Ze zijn een aanspreekpunt voor parochianen, bezoeken nieuwkomers, zorgen voor de verspreiding van de jaarlijkse actie Kerkbalans en ook zij verwijzen naar pastores wanneer dat nodig of gewenst is. De wijkcontactpersonen zijn voor vier jaar aangesteld met een eventuele verlenging van vier jaar. Ook als groep komen ze regelmatig bij elkaar om zich te bezinnen. De coördinatie van de wijkcontactgroep is in handen van mevrouw Maria Winters, Mockamawei 19 - 9121 CB Aalzum, telefoon 0519-294585.

Raad van Kerken
In de Raad van Kerken Burgum werken de Protestantse Gemeente, de locatie Sint-Martinus van de Pax Christiparochie, de Doopsgezinde Gemeente Veenwouden en de Vrije Evangelische Gemeente samen. De Raad van Kerken beijvert zich om hier ter plaatse de eenheid onder de christenen te bevorderen door: * Het stimuleren van onderlinge samenwerking tussen de plaatselijke kerkelijke gemeentes en parochie; * Samen ons geloof in God te vieren; * In gezamenlijkheid activiteiten te organiseren die kerkmensen en parochianen bijeen brengt. Kortom, de Raad van Kerken zet in op wat ons samenbindt en wil het besef van onze eenheid in Christus versterken door ontmoeting, gesprek, vieringen e.d. in een sfeer van openheid van geest, ruimhartigheid en hartelijkheid.  

RvK-diensten
Jaarlijks organiseert de RvK  Burgum oecumenische vieringen rond de christelijke feesten: Op 2e Paasdag, op Pinksterzondag en op 2e Kerstdag. Daarnaast is er een Vredesvesper tijdens de vredesweek en een viering in de week van Gebed voor de Eenheid van de Christenen. 
 
Contactpersoon:Douwe Posthuma, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. (voorzitter raad van kerken)
Contactpersoon Martinusparochie: Joop Altheer, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Informatie over de andere kerken die deel uit maken van de Raad van Kerken vindt u op de volgende websites:
Doopsgezinde Gemeente - www.dgveenwouden.doopsgezind.nl 
PKN kerken Burgum: - www.pgburgum.nl
Vrije Evangelische Gemeente - www.vegburgum.nl
Kerkplein Burgum: - www.kerkplein-burgum.frl

Het Martinushuis wordt beheerd door Herman Waagemans.
Verdere informatie via 06-43277080.

LITURGIE
Een van de manieren waarop de parochie haar geloof tot uitdrukking brengt is de liturgie. We komen vierend samen om God te danken, te leren van zijn Woord, uit te wisselen, en (zeker in de weekendvieringen) in de Maaltijd inspiratie op te doen, nieuwe kracht.Deze vieringen dienen gedragen te worden door een goede voorbereiding van de kant van de voorganger en (minstens zo belangrijk) een actief meedoen van de verzamelde geloofsgemeenschap.
De parochie kent een coördinator voor het gebied van de liturgie, te weten: mevrouw Ann Dikhoff, Legeweg 23, 9101 MB Dokkum, telefoon 0519-293956. Zij coodineert een aantal werkgroepen en kan vragen betreffende de liturgie beantwoorden.

Misdienaars, acolieten

Bij de vieringen in onze parochies helpen Misdienaars en Acolieten mee om de Liturgie goed te kunnen vieren. Klik op bovenstaande link voor meer informatie over hun werk en over de contactpersoon.


lectoren
De lectoren (lectrices) dragen zorg voor de lezing van het Woord en gaan voor bij de voorbeden. Coördinatie van deze groepen en opleiding van nieuwe leden wordt verzorgd door mevrouw Ann Dikhoff (adres: zie boven)

Kosters
Er is een drietal kosters dat er voor zorgt dat het kerkgebouw klaar is voor de vieringen.

St. Caeciliakoor
Dit gemengd koor zingt in een groot deel van de vieringen in de parochie, onder meer in het weekend, bij gelegenheid van rouw en trouw en op kerkelijke feestdagen. Men repeteert op woensdagavond van 19.45 uur tot 21.45 uur in de pastorie. In het jaar 2016 bestaat het koor 50 jaar. Contactadres: Mevr. B. ter Horst, Markt 26, 9101 LS Dokkum, telefoon 0519 - 297321.

Diensten onder leiding van parochianen
We kennen sinds een aantal jaren de zogeheten DOP-vieringen (diensten onder leiding van parochianen). Zo ongeveer eens per maand wordt van de weekendvieringen verzorgd door een paar parochianen, deel uitmakend van een grotere werkgroep. Met de hulp van één der pastores en de medeleden bereiden ze tijdens de Schriftinstuif een overweging voor. De vieringen hebben meestal het karakter van een Woord- en Communieviering, waarbij de van een eerdere Eucharistieviering bewaarde Heilige Communie ook wordt uitgedeeld aan de aanwezige gelovigen. Voor inlichtingen kunt u terecht bij mevrouw Ann Dikhoff (adres: zie boven)

Gezinsvieringen en kinderwoorddienst
Om de vieringen ook voor de kinderen aantrekkelijk te maken is er een aantal malen per jaar een gezinsviering. Deze vieringen worden voorbereid door een groep uit de parochie. Er wordt geprobeerd om zoveel mogelijk verband te leggen tussen het leven in de gezinnen en de Boodschap van het Evangelie.
Aanspreekpunt is mevrouw Ilse Schreuder - Mockamawei 7 - 9121 CB Aalzum.
In datzelfde kader is er tijdens de zondagsviering eens in de 14 dagen gedurende het gehele schooljaar een "kinderwoorddienst". De kinderen gaan dan aan het begin van de viering naar de pastorie om daar op hun eigen niveau met het zelfde Evangelie als wat in de kerk gelezen wordt bezig te gaan. In de Adventstijd en de Veertigdagentijd is er elke zondag kinderwoorddienst.
Contactadres: mevr. Sacha Coors-van Erp - Wilogenlaan 8 - 9103 SC Dokkum, telefoon 0519-701328.

Bloemversiering
We hebben in de Rooms-Katholieke kerk een goede traditie in het verzorgen van de kerkruimte. Bloemen zijn daarbij een onmisbaar element. Elke zondag weer staan er verse bloemen. Op feestdagen wordt er extra uitgepakt en ook bij rouw- en trouwvieringen kan de kerk in overleg met de betrokkenen extra versierd worden. Een aantal vrijwilligers draagt hier zorg voor. U kunt hen bereiken via mevr. Lies van Erp - Lisdodde 21 - 9103 RS Dokkum, telefoon 0519-221575.

Schoolviering
Eén keer per jaar op Palmzondag verzorgen team en kinderen van de Bonifatiusschool een schoolviering waarbij uiteraard alle gezinnen uit de parochie van harte welkom zijn.
Het adres van de school is: R.K. Jenaplan Bonifatiusschool, Kapellaan 3, 9101 WB Dokkum, telefoon 0519-292968. 

Maghetietsmeerzijn beeldmerk origineel transparant

De Pax Christiparochie wil nadrukkelijk ook een lerende gemeenschap zijn. Ons geloof is een kwestie van lichaam en ziel, van hart en verstand. Als we ons verdiepen over hoe de wereld in elkaar zit, de samenleving, de mens, dan gaan we steeds beter ontdekken wat de wijsheid van ons geloof is. Omgekeerd: als we beter begrijpen wat onze geloofswaarheden eigenlijk betekenen, dan kunnen wij het gesprek met onze omgeving met zelfvertrouwen voeren. Onder het motto ‘Mag het iets meer zijn …?’ organiseren we daarom jaarlijks een programma voor volwassenen van de hele parochie en ook voor belangstellenden van buiten. In Burgum zijn dat de zogenaamde Martinushuislezingen, in Dokkum telkens wisselende catechetische programma’s. Discussie en gesprek zijn daarvan natuurlijk sowieso altijd een vast bestanddeel.

 

Eerste Communievoorbereiding
Wanneer de kinderen in groep 4 van de basisschool zitten worden zij en hun ouders benaderd om deel te nemen aan de voorbereiding op de Eerste Heilige Communie. Op een twaalftal woensdagmiddagen komen de kinderen samen in de pastorie. Gebruikt wordt het communieproject van ons bisdom: Het geheim van de Eucharistie. Daarnaast zijn er twee ouderavonden om ook op volwassen manier een voorbereiding te hebben op dit belangrijke sacrament. Meestal is er kort voor de Eerste Communie een broodmaaltijd in de parochiekerk verzorgd en opgegeten door ouders en kinderen.
De voorbereiding wordt begeleid door een ouder (vacature) en pastor Paul Verheijen (adres: pastorie van Dokkum)

Geloofsgesprekken voor Jongeren en Vormselvoorbereiding
De parochies Burgum en Dokkum bieden samen aan jongeren na de basisschool een drie-jarig programma van geloofsgesprekken aan. In een paar blokken van vier avonden komen de jongeren van beide parochies samen onder leiding van jongeren en pastor. Daar worden thema's besproken die met hun leven als middelbare scholier te maken hebben. In het derde jaar vindt dan de directe voorbereiding op het sacrament van het Heilig Vormsel plaats. Voor de ouders van de jongeren is er eens per jaar gelegenheid tot ontmoeting met de begeleiders tijdens een ouderavond. Ook de begeleiders zelf komen een paar maal per jaar samen ter voorbereiding op de avonden met de jongeren.
Contactpersonen: De pastor Paul Verheijen (adres: pastorie van Dokkum).

Geloofsgesprekken voor Volwassenen
Er wordt naar gestreefd om minstens eens per jaar een cursus van vier avonden over een geloofsonderwerp te organiseren. Opzet en tijd van de cursus worden via een folder in de Bonemare bekend gemaakt.
Aanmelding voor de bijeenkomsten bij de heer John Dikhoff (adres: zie hiervoor) en pastor Paul Verheijen (adres: zie hiervoor).
Ook in de parochie van Burgum worden bijeenkomsten gehouden. Ook hiervoor zijn de bovengenoemde contactpersonen het aanspreekpunt.

Schriftinstuif
De overwegingen tijdens vieringen onder leiding van parochianen (zie DOP-viering bij het hoofdstuk liturgie) worden voorbereid tijdens de Schriftinstuif. De naam zegt het al: de bijeenkomsten hebben een open karakter, dat wil zeggen dat alle parochianen welkom zijn, ook wanneer u slechts af en toe kunt of wilt komen.
Tijdens de Schriftinstuif kijken we naar de bijbelteksten die centraal zullen staan in de komende viering onder leiding van parochianen. Pastor Paul Verheijen verzorgt de avond die het karakter van een joods leerhuis draagt, waarbij de inbreng van elke deelnemer als hoogst waardevol wordt gezien. De avonden duren van 8 tot 10 uur en worden gehouden in de pastorie op de maandagavond aansluitend aan het weekend waarin een DOP-viering werd gehouden. Elke bijeenkomst begint met een avondgebed dat door één van de aanwezigen is voorbereid.
Contactadres: mevrouw Ann Dikhoff, Legeweg 23, 9101 MB Dokkum, telefoon 0519-293956.

Zaaigoed:
Om ondersteuning te bieden bij gelovig opvoeden, worden er een aantal themabijeenkomsten ( 5 keer per jaar) georganiseerd voor ouders/verzorgers van kinderen van 0 tot 6 jaar (maar ook ouders met kinderen van basisschoolleeftijd zijn welkom). Tijdens deze bijeenkomsten wordt van gedachten gewisseld over diverse thema's.

DIAKONIE
De parochie is niet alleen bedoeld als bron van inspiratie, maar ook als een gezamenlijk doel: werken aan wat Christus noemde het Koninkrijk van God (het ideaal van vrede en gerechtigheid). Nadat we openlijk geconstateerd hebben dat armoede in Nederland bestaat, kunnen we niet met gevouwen handen blijven zitten. We kunnen een gastvrije groep mensen zijn. Naar binnen toe voor elkaar, door naar elkaar te luisteren, respect te hebben voor de verschillen, elkaar ruimte te geven en vooral ook directe zorg voor elkaars welzijn te hebben. Naar buiten toe gastvrij zijn kan blijken uit de aandacht die we hebben voor asielzoekers, voor oecumenische contacten en in Dokkum ook heel bijzonder voor de pelgrims, die hier naartoe komen. Het getuigt niet van gastvrijheid, wanneer we deze groepen vooral als een last op onze nek beschouwen.

Caritas Dokkum
Het werk van de Parochiale Caritas Instelling (PCI) is tweeledig, namelijk zowel het verlichten van financiele noden als het vergroten van de bewustwording van de problematiek van armoede in een welvarend land onder de parochianen. Er zijn nog steeds mensen die ondanks de toegenomen welvaart buiten de boot vallen. Niet overal blijkt een waterdichte regeling voor te bestaan. Een aanvraag om hulp van de PCI loopt altijd via de pastores. Er zijn slechts zeer beperkte geldmiddelen beschikbaar!
Contactadres mevrouw Marjan Oonk, Zuiderbolwerk 99, 9101 NX Dokkum, telefoon 0519-222266

De VOM-groep
De parochiale werkgroep voor Vrede, Ontwikkeling en Missie is gericht op het ontwikkelen van de bewustwording van de problematieke van de zogeheten "derde wereld." De groep richt zich op het ontwikkelen van de eigen bewustwording, maar ook op het voeren van een aantal jaarlijks terugkerende acties zoals Solidaridad (in de Advent ten behoeve van Zuid-Amerika), de Vastenactie (in de veertigdagentijd voor Pasen). Ook de Vredesweek en andere missiegerichte acties horen tot het takenpakket van de VOM-groep. Daarnaast wordt de jaarlijkse Oogstdankviering door de groep voorbereid. Samen met de VOM-groep van de parochie Burgum worden er ook vieringen voorbereid die dienen als voorbereiding op de acties en als bewustwording van de hele parochie.

De bezoekgroep
De parochie kent een bezoekgroep. Die is gericht op parochianen die contact willen houden met de kerk maar die om welke reden dan ook het contact dreigen kwijt te raken. Dat kan bijvoorbeeld zijn door ouderdom, door het verlies van een partner of door chronische ziekte. De leden van de bezoekgroep zijn mensen die goed kunnen luisteren en mee kunnen leven. Wanneer dat nodig is of door de bezochte parochiaan gewenst kan de bezoeker een contact tot stand brengen met een van de pastores. De coördinatie van de bezoekgroep vacature

Bezoek bij ziekenhuisopname
Wanneer een parochiaan in het ziekenhuis wordt opgenomen zal doorgaans pastor Paul Verheijen op bezoek komen. Er wordt wel van de familie van de patiënt verwacht dat de opname in het ziekenhuis wordt doorgegeven aan de pastorie!. We merken nog te vaak op dat vergeten wordt even te bellen, terwijl de patient op bezoek van een pastor ligt te wachten. Willen de familieleden daar rekening mee houden!

Vincentiusvereniging
Onder auspicien van de Vincentiusvereniging wordt er in de parochie regelmatig aandacht gevraagd voor kleine projecten in de 'derde wereld'. In Dokkum vond nu zo'n 35 jaar geleden de start plaats van de zogeheten "Hongercollecte India". Die actie wordt tot op de dag van vandaag voortgezet. Nu worden er van de ingezamelde gelden onder andere huizen gebouwd in Hubli in India. De parochie heeft sinds de oprichting ruim 35.000 Euro ter beschikking gesteld aan de Nederlandse Vincentiusvereniging voor dit doel. Geld dat komt uit de gaven van de parochianen in de met name genoemde collecte. Sinds deze zomer is men ook bezig met het zogeheten 'caravanproject' waarbij gezinnen die nooit aan vakantie toekomen een week lang kosteloos kunnen verblijven op een camping in de parochie. Deze gezinnen komen van elders uit het land, terwijl gezinnen uit onze omgeving dezelfde mogelijkheid hebben in Brabant bijvoorbeeld. Contactpersoon: de heer John Dikhoff - Legeweg 23 - 9101 MB Dokkum, telefoon 0519-293956.

Bergum

Burgum

Dokkum

Dokkum

schiermonnikoog

Schiermonnikoog

Newreader

Inhoudsopgave