Actueel

Klik hier voor de impressie van de Kruisweg in het Bonifatiuspark.

Pasen 2020

Het leven sterker dan de dood!
Leven dat opstaat, altijd weer opstaat,
leven dat onsterfelijk is.
Licht dat terugkwam.
Hoop die niet stierf.
Vreugde die bij ons bleef.

Het zijn woorden die we op Pasen vaak hebben horen zingen in onze parochiekerken. Onderdeel van het gezongen paasoratorium. Is het niet wrang om te zingen van leven dat sterker is dan de dood midden in de corona-pandemie? Zijn christenen wel goed bij hun hoofd om het paasfeest niet een jaar uit te stellen, tot er betere tijden zijn aangebroken? Dat doen we immers ook met grote evenementen als de Olympische Spelen. Of dichter bij huis: als de Admiraliteitsdagen of de Bonifatiusdagen, als het openluchtspel in Burgum, als de oecumenische Pinkstervieringen op beide locaties.hartjebrief

Valt er wel wat te vieren nu zelfs de kerken gesloten blijven tijdens het grootste geloofsfeest? Zelfs in de oorlog, zeggen mensen die dat nog hebben meegemaakt, is de kerk nog nooit verboden terrein geweest voor ons. Dat durfde de bezetter blijkbaar niet aan! Nu sluit onze eigen regering de kerken voor ons. Ongehoord, maar we hebben er wel begrip voor. Onze eigen veiligheid is immers in het gedrang!

Toch vonden we het als pastores onverantwoord dat u niks meer van ons zou horen, dat u uw geloof maar op uw eentje levend zou moeten houden. Geloof is namelijk geen eenmans-/eenvrouws-bedrijfje. We hebben elkaar nodig! En wat is het dan heerlijk als in de paasnacht de nieuwe paaskaars brandend wordt binnengebracht en we allemaal ons eigen kaarsje kunnen aansteken aan het licht van de Verrezen Christus. Mij raakt dat als priester elk jaar weer tot in het diepst van mijn hart. Tot tranen toe!

Dat besef is dit jaar groter dan ooit. ‘Nood leert bidden’, wordt wel gezegd. Nood leert ook zien dat we niet zonder elkaar kunnen. Kinderen niet zonder hun (oude) ouders, pastores niet zonder een meelevende parochie, Christus niet zonder (onder het kruis) zijn moeder en de leerling die Hij het meest liefhad. Geloven is geen unieke prestatie van een enkele heilige, maar wordt gevoed door samen tot God te bidden. Dat geeft kracht! Neem dat alstublieft van mij aan!

We missen het contact met u! Nu bellen we, maar lang niet genoeg beseffen we allebei. We willen u nabij zijn,telefoon omdat we weten hoe hard we van beide kanten elkaar nodig hebben. Daarom herhaal ik nog maar eens: wanneer u behoefte hebt aan contact belt u ons dan alstublieft. Het schijnt in ziekenhuizen en bij huisartsen zo te zijn dat mensen aarzelen om de doktoren met hun, in eigen ogen, kleine klachten te bellen. Maar daardoor kun je soms net te laat zijn! Voor geestelijke bijstand is dat precies zo. Weet dat ieder telefoontje voor ons evenveel waard is. Of het nu een klacht is of een roep om een luisterend oor: u bent altijd welkom. We hebben daar heus de tijd voor en anders némen we de tijd!

We hebben u graag aan de telefoon. Omdat we niet bij u op bezoek kunnen vanwege de anderhalve meter afstand en het dringende verzoek van de regering om zoveel mogelijk thuis te blijven, zijn we blij met toenadering van uw kant. Daarom nogmaals onze nummers:
pastor Jan van Beek: 06 8386 8271
pastor Paul Verheijen: 0519 29 24 76
Horen we gauw wat van u? En als uw beltegoed op is, dan bellen we u graag terug.

Een zalig Pasen voor u en de uwen.

Licht dat terugkomt.
Hoop die niet sterven wil.
Vrede die bij ons blijft.

Uw pastores

(Tussen haakjes: Misschien kennen jullie mensen die deze rondzendbrief graag zouden lezen en die geen toegang hebben tot internet. Zouden jullie dan, als dat kan, deze tekst willen uitprinten en bij hen in de bus gooien. Alvast onze hartelijke dank). printversie

Paasbrief Nederlandse bisschoppen
Vorige week konden wij, met onze pastorale brief, een bisschoppelijke brief van onze eigen bisschop, mgr. Ron van den Hout, over de Corona-crisis meesturen. Deze week hebben de Nederlandse bisschoppen in gezamenlijkheid een Paasboodschap aan de gelovigen doen uitgaan: ‘Het kruis dat op ons pad komt, heeft niet het laatste woord’. De bisschoppelijke brief opent met de zin: ‘Deze Goede Week, die met Palmzondag begon, verloopt heel anders dan ons vertrouwd is. En ook Pasen zal dit jaar vreemd zijn’. Met deze brief willen ze iedereen bemoedigen nu het Hoogfeest van Pasen niet in de kerken gevierd kan worden in verband met het coronavirus. De bisschoppen vestigen de blik op de Verrezen Christus, het Woord dat leven geeft. De bisschoppelijke brief voor Pasen 2020 kunt u hier lezen.

Kerkklokken luiden om 12.00 uur op Eerste Paasdag
De Nederlandse Bisschoppenconferentie vraagt parochies om op Eerste Paasdag, zondag 12 april tussen 12.00 en 12.15 uur de kerkklokken te luiden. Op deze manier kunnen zij hun parochianen en allen die het horen, een hart onder de riem steken en oproepen tot gebed om zo samen Pasen te beleven. Nu het belangrijkste Hoogfeest van christenen niet samen in publieke vieringen gevierd kan worden, is dit een manier om toch met elkaar in gebed verbonden te zijn.

Zondagskrant en Website
In de Zondagskrant vinden jullie, zoals gebruikelijk, alle praktische informatie rond vieringen, de parochie-agenda, de Vastenactie en een kort In Memoriam voor overleden parochianen.
In deze tijd staan op de parochie-website (www.paxchristi.frl) ook links naar video-impressies van vieringen in onze eigen parochie. Afgelopen week verschenen er impressies van de vieringen van Palmzondag in Burgum en Goede Vrijdag in het Bonifatiuspark. Ook op Paaszondag wordt een video-impressie van de viering in Dokkum gemaakt, waarvan de link op de website zal verschijnen.

tvEucharistieviering op de televisie
Op zaterdag 11 april, Paaszaterdag, om 23.15 uur is er een rechtstreekse uitzending van de Paaswake vanuit de Munsterkerk te Roermond. Voorganger is mgr. Everard de Jong, hulpbisschop van Roermond.
Op zondag 12 april, Paaszondag, om 11.00 uur komt de Eucharistieviering op het Hoogfeest van Pasen opnieuw vanuit de Munsterkerk te Roermond. Voorganger is dan mgr. Harrie Smeets, bisschop van Roermond. Aansluitend wordt om 12.00 uur de pauselijke zegen Urbi et Orbi (voor de stad (Rome) en de wereld) door paus Franciscus vanuit de Sint Pietersbasiliek uitgezonden. Alle uitzendingen zijn te zien op NPO2.

Gebed

Deze week een gebed van ds. Johan Visser, predikant van de Noorderkerk in Amsterdam, gepubliceerd op 15 maart 2020.

Eeuwige God,
Nu ons leven is stilgevallen,
een virus zand in de machine heeft gestrooid,
een crisis de normale gang van zaken verstoord,
keren we ons tot U en bidden:handen

in onze angst en onzekerheid, om vertrouwen,
in onze overlevingsdrang, om oog voor elkaar,
in ons zoeken naar veiligheid, om overgave,
in onze onmacht en kwetsbaarheid, om vrede.

Wij bidden U, barmhartige Vader, voor hen die ziek zijn
om bescherming, genezing en goede zorg.
Wij bidden U, voor hen die sterven
om uw genade en nabijheid.
Wij bidden U, voor hen die zorgen,
artsen, verpleegkundigen, verzorgenden,
om moed, kracht, volharding en zegen.
Wij bidden U, voor hen die besturen
om wijsheid, daadkracht en zegen.

Wij bidden U, heilige God, ook om de moed en openheid
om in deze crisis ons te laten storen en uw stem te horen
om in het stilgevallen leven tot inkeer en inzicht te komen
om oog te krijgen voor het lijden en onrecht in de wereld
om te beseffen wie we zijn en waar het op aan komt.

Bewaar ons, genadige Vader, in en door deze crisis heen,
en maak met ons een nieuw begin,
in de Naam van Jezus,
die ons uw oersterke liefde heeft geschonken -
door crisis, lijden en dood heen.

Amen.

Het Paasevangelie
Johannes 20: 1-9 (Nieuwe Bijbelvertaling, 2005)

Vroeg op de eerste dag van de week, toen het nog donker was, kwam Maria uit Magdala bij het graf. Ze zag dat de steen van de opening van het graf was weggehaald. Ze liep snel terug naar Simon Petrus en de andere leerling, van wie Jezus veel hield, en zei: 'Ze hebben de Heer uit het graf weggehaald en we weten niet waar ze hem nu neergelegd hebben'. Petrus en de andere leerling gingen op weg naar het graf. Ze liepen beiden snel, maar de andere leerling rende vooruit, sneller dan Petrus, en kwam als eerste bij het graf. Hij boog zich voorover en zag de linnen doeken liggen, maar hij ging niet naar binnen. Even later kwam Simon Petrus en hij ging het graf wel in. Ook hij zag de linnen doeken, en hij zag dat de doek die Jezus' gezicht bedekt had niet bij de andere doeken lag, maar apart opgerold op een andere plek. Toen ging ook de andere leerling, die het eerst bij het graf gekomen was, het graf in. Hij zag het en geloofde. Want ze hadden uit de Schrift nog niet begrepen dat hij uit de dood moest opstaan..

Overweging door pastor Paul

priesterZusters en broeders,
Vergaat het u in deze weken ook zo, dat je haast geen besef van dagen meer hebt? Normaal zijn hebben de dagen allemaal hun eigen kleur. Op dinsdag is de pastorie het centrum van een bruisende parochie. Op donderdag vieren we samen met een trouwe groep parochianen de Eucharistie in de Bonifatiuskapel. In het weekend hebben we meestal twee maal de Zondagsviering. Op maandag zie ik toch nog wel vaak de was aan de drooglijn wapperen. Op woensdag is het gehaktdag.
Maar alles is nu anders. Velen werken vanuit hun woonhuis. Anderen, zoals wij als pastores, kunnen niet meer bij mensen op bezoek. Kinderen kunnen niet meer naar hun ouders die in het verpleeghuis wonen. Mannen kunnen niet meer naar de vrouw met wie ze al jarenlang getrouwd zijn en omgekeerd net zo min. Zelf ben ik hele dagen thuis, waardoor in elk geval mijn breviergebed alle aandacht krijgt. Een enkel wandelingetje, wat telefoontjes en dan heb je het wel gehad. Alle dagen zijn hetzelfde, wat kleurloos, grijs.

De Goede Week, normaal de meest intensieve week van het jaar met allemaal vieringen, de een nog indrukwekkender dan de andere, is zo maar voorbij gegaan. Op initiatief van parochianen zijn er toch nog wat accenten gezet: de viering van Palmzondag vanuit de kerk van Burgum, de wake bij het Heilig Sacrament op Witte Donderdag in Dokkum, de open kerk op Goede Vrijdag, een dag lang vanuit Burgum, de digitale kruisweg vanuit het Bonifatiuspark en nu de viering van Pasen vanuit Dokkum. Corona roept ook goede dingen op bij ons: aandacht voor de naaste die misschien nog wel veel eenzamer is dan jij. SAMEN is het toverwoord van onze regering.

En deze dag, Pasen, verdient helemaal wel een kleur. De liturgische kleur wit! Stralend wit zoals de leerlingen zagen bij Jezus toen ze met Hem de berg Tabor op gingen. Voor Petrus, Johannes en Jacobus was dat een verpletterende ervaring. Ik mag hopen dat het ook voor ons zo werkt. Ook al begrijpen we er misschien na vele levensjaren nog niet het fijne van. Maria gaat vroeg in de morgen, het was nog donker, op pad naar het graf waarin ze de dode Jezus hebben achtergelaten op Goede Vrijdag. Zij ZIET dat de steen voor het graf is weggerold,, maar zij GELOOFT niet. In tegendeel: ze raakt in paniek en holt naar Petrus en de door Jezus beminde leerling (in wie in de traditie Johannes wordt gezien) Die, een stuk jonger dan Petrus rent voor hem uit en komt het eerst bij het graf aan, maar als hij de zwachtels ziet liggen schrikt hij en deinst terug. Petrus, even later, gaat wèl naar binnen en ziet de zwachtels op de grond en de zweetdoek, die het gezicht van Jezus had bedekt keurig opgerold op een andere plek. Ook Petrus ZIET, maar hij GELOOFT nog niet in een levende Christus. Hoe zóú je ook?

Voor ons is dat misschien wel simpeler: ‘O ja, Jezus is natuurlijk verrezen. Het is immers Pasen!’ Maar is dat terecht? Gelóven we wel of gaan we op de automatische piloot. We weten immers hoe het verhaal afloopt! Maar GELOVEN we ook in een leven dat sterker is dan de dood? Betekent Pasen méér voor ons nu er vele doden vallen door het Coronavirus of blijft het een ver van mijn bed verhaal?

Voor Maria, voor Johannes en zelfs voor Petrus geldt wat er misschien voor ons ook geldt: we ZIEN wel, en in kalmere tijden hebben we ook wel Pasen gevierd, maar hebben we het ooit ècht GELOOFD? We lijken méér op de eerste leerlingen dan we wel eens denken. Ons is geen makkelijke reis beloofd maar wèl een behouden aankomst. Voor gelovige mensen is het leven niet gemakkelijker. En geloven in de verrijzenis, in een leven dat weer opgepakt wordt, is al helemaal weerbarstig. De meesten van ons hebben toch iets óver zich van ‘eerst zien en dan geloven’.

Vanmorgen hebben we weer de klok geluid van deze kerk. Een klok die de afgelopen weken alleen op woensdagavond heeft geluid om te laten horen dat we wel degelijk geloven in een goede afloop van de huidige crisis. Maar vanmorgen heeft de klok Pasen ingeluid. Hebt u het gehoord? En hoe klonk onze klok? Net als altijd? Of was het een blij teken van een nieuw begin? Ging uw hart er sneller van kloppen? Een teken van geloof, van verrijzenisgeloof? Hebt u GEHOORD en ging u daardoor GELOVEN?

Wat een enorm voorrecht, telkens opnieuw, als je mag ZIEN en GELOVEN. Iemand die zag en geloofde was de bekende vertaalster van de psalmen uit mijn brevier in het Nederlands, Ida Gerhardt. Een moeilijk mens, eenzaam, tobbend met het leven, met de liefde, met de dood. Jarenlang woonde zij in Kampen (stadje bij Zwolle). Ze was lerares Latijn en publiceerde gedichten. Ze is op een morgen in maart in het plaatsje Zalk langs de IJssel gefietst en heeft er Pasen beleefd. En daarover schreef ze het volgende gedicht:

Pasen

Een diep verdriet dat ons is aangedaan
kan soms, na bittere tranen, onverwacht
gelenigd zijn. Ik kwam langs Zalk gegaan,
op Paasmorgen, zéér vroeg nog op den dag.
Waar onderdijks een moestuin lag
met boerse rijtjes primula verfraaid,
zag ik, zondags getooid, een kindje staan.
Het wees en wees en keek mij stralend aan.
De maartse regen had het ‘s nachts gedaan:
daar stond zijn doopnaam, in sterkers gezaaid.

Mede namens mijn collega, pastor Jan, ons parochiebestuur en de locatieraden wens ik u van harte een zalig Pasen toe. Dat we mogen ZIEN en GELOVEN.

Amen.

Tekens van hoop en troost door pastor Jan

Ieder keer weer luister ik met ontroering naar het luiden van de kerkklokken, op woensdag van 19.00 totklokken 19.15. De klokken verbinden ons, zij verkondigen ons dat deze tijd van beperkte sociale contacten, deze tijd van angst en spanning rond ernstig zieke mensen voorbij zal gaan, al weten wij nog altijd niet wanneer.

Toch waren er deze week voor het eerst ook op het medisch vlak voorzichtig hoopgevende tekens. Je kon het op woensdag 8 april zien aan het gezicht van Ernst Kuipers, de voorzitter van het Landelijk Netwerk Acute Zorg. Voor het eerst nam op die dag het aantal patiënten op intensive-careafdelingen af. Het was ook direct aan zijn gezicht af te lezen, hij maakte een stralende en opgeluchte indruk. Ook werd deze week duidelijk dat maar liefst 68 Duitse ziekenhuizen in de deelstaat Noordrijn-Westfalen bereid zijn om in totaal 107 ernstig zieke Nederlandse patiënten op de intensive care op te nemen. Een ontroerend blijk van solidariteit, over de landsgrenzen heen.

Vorige week mocht ik het verhaal vertellen van een 101-jarige vrouw die, genezen, het ziekenhuis mocht verlaten. Er is natuurlijk altijd baas boven baas. Deze week las ik, op de website van Omroep Rijnmond, het verhaal van de 107-jarige Cornelia Ras:
‘De berusting was er al. De 107-jarige Cornelia Ras, wonend in verzorgingshuis Nieuw Rijsenburgh in Sommelsdijk, dacht zelf niet dat ze het zou overleven toen ze hoorde het coronavirus te hebben. Ook familieleden vreesden het ergste. Maar maandag kwam het verlossende telefoontje van de dokter. Ze is genezen verklaard! ‘Zo bijzonder’, vindt ook haar nichtje Maaike de Groot. ‘We dachten eerlijk gezegd niet dat tante Cor het zou halen. Maar ze is erg fit voor haar leeftijd’. Mevrouw Ras heeft het virus hoogstwaarschijnlijk opgelopen bij een kerkdienst in het verzorgingshuis. Tien dagen later werd ze ziek. ‘Ze kreeg verhoging en begon met hoesten, milde klachten. Toen de test positief bleek kon ze niet geloven dat ze het had’. De dag ervoor vierde ‘tante Cor’ nog haar 107e verjaardag. Ze is daarmee de oudste inwoner van Goeree-Overflakkee. Een bezoekje van de burgemeester zat er al niet meer in, maar de familie kwam wel langs. ‘Gelukkig is er bij ons verder niemand ziek geworden’’. De Groot heeft regelmatig telefonisch contact met haar tante. ‘Het gaat goed met haar, maar ze mist de gesprekken met andere bewoners. Ze komt de dag door met luisterboeken. En ze zit graag op haar balkon’.
Te midden van alle verdrietige verhalen van, soms heel jonge, mensen die het helaas niet gered hebben, is zo’n verhaal dan weer een opsteker voor ons allemaal.

Je kunt je afvragen: Wat doen mensen in deze tijd? Op de nieuwswebsite van de NOS trof ik het volgende verhaal:
vogelNu veel mensen verplicht meer tijd thuis doorbrengen, worden tuinen en balkons volop gebruikt. En dat merken ze bij de Vogelbescherming. De natuurbeschermingsorganisatie krijgt meer vragen binnen en biedt daarom nu gratis online vogelcursussen aan.
‘Je merkt dat mensen minder prikkels hebben en meer om zich heen kijken’, zegt vogelaar Camilla Dreef in het NOS Radio 1 Journaal. ‘We krijgen vragen als: 'goh, zien we die vogel nu meer dan normaal?' Maar ik durf bijna wel met zekerheid te zeggen dat die er waarschijnlijk altijd al wel heeft gezeten, maar dat je hem gewoon niet eerder hebt gezien’.
Het 'waarnemerseffect' noemt Dreef dat. ‘We zijn de natuur om ons heen gewoon veel meer aan het waarderen, omdat het zo'n fijne afleiding is van alles om ons heen’. Volgens de vogelaar is het ook de perfecte tijd in het jaar om vogels te kijken en te luisteren. Vogels zijn volop bezig met het claimen van een territorium en het bouwen van nestjes. Ook zijn honderden miljoenen trekvogels op weg naar hun broedplekken. ‘Sommige vogels komen net terug uit Afrika, dus de vogelwereld is volop in beweging’.
De online lessen zijn gratis en zijn te downloaden op de website van de Vogelbescherming. In twee gratis beginnerscursussen krijg je meer te weten over al die vogels die rond je huis vliegen. (De cursussen heten: - Tuinvogels in Nederland en - Vogels in Nederland, voor beide cursussen is aanmelding noodzakelijk).
In de cursussen worden vogels behandeld die je in de directe omgeving, in je tuin, op je balkon of in een parkje in de buurt moet kunnen zien. ‘Zo leer je het verschil tussen de pimpelmees en de koolmees en krijg je tips hoe je ze kan herkennen’, zegt Dreef. ‘Maar het gaat ook over wat voor plekje ze zoeken in de tuin en wat voor geluiden ze maken’.
Boomklever, boomkruiper, huismus of ringmus, veel mensen weten vaak niet waar ze moeten beginnen. Maar volgens Dreef kom je met een goed oor al een heel eind. ‘Je moet goed luisteren. Ik hoor nu net bijvoorbeeld een zwartkop naast me zingen. En in de verte zit een tjiftjaf te roepen. Het is wel even trainen natuurlijk, maar daar zijn die lessen voor’.
Voor mensen die graag meer vogels willen in hun tuin heeft Dreef een tip: ‘Zorg dat je een rustig plekje hebt en een groene tuin, of een groen balkon. Stenen eruit, groen erin. Dan hebben de vogels een paradijsje. Jij hoeft alleen maar rustig in je stoel te zitten en dan komen de vogels ook vrij dichtbij. Ik zou zeggen: veel vogelplezier!’

En tenslotte: Dit weekeinde is het Paasweekeinde. Pasen is bij uitstek de tijd dat wij eraan herinnerd worden dat zelfs in de meest uitzichtloze situatie nog wel een sprankje hoop te vinden is. Zelfs toen het leven van Jezus, de Onschuldige, gewelddadig tot een einde werd gebracht, bleek Zijn verhaal nog niet ten einde. Zijn leerlingen wisten Hem blijvend onder hen aanwezig en sedertdien hebben ontelbaar velen in Jezus’ verhaal, in Zijn manier van leven, in Zijn geest steun en kracht gevonden om hoop en perspectief te blijven zien. Laten ook wij ons toevertrouwen aan dat perspectief, het perspectief van Licht, het perspectief van Pasen.
In die geest wens ik jullie allemaal en allen die jullie lief zijn, mede namens mijn collega pastor Paul, van harte een zalig Pasen.

pastor Jan van Beek

Van de Palmpasenviering is een mooie impressie gemaakt die je hier kunt bekijken.

De gewijde palmtakjes kunnen worden opgehaald in Dokkum op Witte Donderdag van 20.00 - 24.00 uur en in Burgum op Goede Vrijdag van 10.00 - 17.00 uur.

 

Dit weekeinde is alweer het vierde weekeinde dat wij elkaar, vanwege de veiligheidsmaatregelen rond het Corona-virus, niet in de kerk of anderszins kunnen ontmoeten. De afgelopen week is ook duidelijker en duidelijker geworden dat wij nog wel enige tijd in deze situatie zullen moeten blijven en dat wij ermee moeten rekenen dat maatregelen via de weg van geleidelijkheid zullen worden ingetrokken. Wij moeten dus proberen ons leven, onder de huidige omstandigheden, toch zo goed mogelijk, naar onze eigen inzichten, vorm te geven.

Van de kant van het pastoraal team uit zoeken wij naar wegen om duidelijk te maken dat ook het gelovige leven, juist in deze tijd, voortgaat. Velenhartjebrief van jullie hebben waarschijnlijk de buitengewone zegen Urbi et Orbi, afgelopen vrijdag 27 maart, op de televisie gevolgd of erover gehoord. Persoonlijk vond ik de symboliek indrukwekkend. Paus Franciscus liep, helemaal alleen, in de stromende regen over een totaal verlaten Sint Pietersplein naar het spreekgestoelte en hield een indrukwekkende overdenking. Een samenvatting van deze overdenking vinden jullie achter in deze rondzendbrief.

Ook in onze parochie proberen wij het gelovige leven zoveel mogelijk te ondersteunen en het kerkelijk leven voortgang te laten vinden. In de afgelopen twee weken is er, alleen in aanwezigheid van de strikt noodzakelijke bedienaren, op zondag Eucharistie gevierd in de kerk in Dokkum. Dat waren aangrijpende vieringen, tegelijk ontroerend en intens verdrietig. Ze waren ontroerend omdat wij heel bewust probeerden het ‘gewone’ kerkelijk leven, het ‘gewone’ vieren van de Eucharistie, onder buitengewone omstandigheden doorgang te laten vinden. Ze waren tegelijk intens verdrietig, omdat alle (weinige) aanwezigen zich terdege bewust waren dat velen van jullie hier heel graag bij aanwezig geweest waren, juist in deze moeilijke tijd, juist nu wij meer op onszelf teruggeworpen worden, juist nu ons geloof beproefd en uitgedaagd wordt. De leegte van de kerk stond symbool voor de afwezigheid van velen, voor de leegte en het gemis van zovele mensen die wij in deze tijd graag hadden gezien.

In de komende Goede week willen wij op Palmzondag de Eucharistie vieren in Burgum, op Goede Vrijdag de Kruisweg bidden in het Bonifatiuspark en op Paaszondag de Eucharistie vieren in Dokkum. Om jullie hiervan zo goed mogelijk deelgenoot te maken gaan wij proberen om korte video-impressies van deze vieringen via Youtube beschikbaar te stellen. De links hiervoor komen op de parochie-website www.paxchristi.frl. Precieze informatie hierover vinden jullie in de Zondagskrant.

Ook onze bisschop, mgr. Ron van den Hout, heeft een bisschoppelijke brief geschreven, waarin hij ingaat op de situatie rond de Corona-crisis. Hij schrijft hierin behartigenswaardige dingen. Deze zeer lezenswaardige brief is hier te lezen.

Jullie mogen weten dat jullie alle dagen in onze gedachten en gebeden zijn. Mede namens pastor Paul Verheijen wens ik jullie een goede Goede Week.

pastor Jan van Beek

(Tussen haakjes: Misschien kennen jullie mensen die deze rondzendbrief graag zouden lezen en die geen toegang hebben tot internet. Zouden jullie dan, als dat kan, deze tekst willen uitprinten en bij hen in de bus gooien. Alvast onze hartelijke dank). printversie

Wil ook jij iets in deze brief schrijven?
Tot op heden is deze Pastorale brief gevuld door het pastoraal team. Maar misschien zijn er onder de parochianen ook mensen die hun ervaringen, hun gedachten of een korte mijmering -via deze weg- willen delen met hun medeparochianen. Mocht dat zo zijn, dan kunnen jullie dat opsturen aan pastor Jan (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.). Dan bekijken wij in hoeverre wij zaken kunnen inpassen. Ook andere suggesties voor deze rondzendbrief zijn welkom.

Luisterend oor
Mocht iemand behoefte hebben aan contact, weet dan dat jullie ons altijd kunnen bellen of mailen:oor
pastor Paul: 0519 292476, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
pastor Jan: 06 8386 8271, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
(Ook als jullie telefoonabonnement geen lange gesprekken (meer) toestaat, bel dan gerust en laat het weten. Dan bellen wij jullie gewoon terug).

tvEucharistieviering op de televisie
Op zondag 5 april, Palmzondag, om 09.55 komt de Eucharistieviering vanuit het bisdom Roermond, uit de Sint Jozefkerk in Waubach, een kerkdorp in de gemeente Landgraaf in het zuidoosten van Limburg. Voorganger is pastoor Harry Notermans. De uitzending is op NPO2.
Op vrijdag 10 april, Goede Vrijdag, is er om 15.00 uur een uitzending van de Kruisweg in het Kruiswegpark in Roermond. De meditatie bij de Kruisweg is van de hand van schrijver/columnist Stephan Sanders. Voorganger is mgr. Harrie Smeets, bisschop van Roermond. Ook deze uitzending is op NPO2.

 

Gebed

Deze week het gebed dat paus Franciscus sprak aan het begin van de buitengewone zegen Urbi et Orbi op vrijdag 27 maart j.l.:

Almachtige en barmhartige God,bidden
aanschouw onze smart,
troost Uw kinderen
en open ons hart voor de hoop,
opdat wij midden onder ons
Uw aanwezigheid als Vader voelen.
Door Christus, onze Heer.
Amen.

Het Intochtsevangelie van Palmzondag

Mattëus 21: 1-11 (Nieuwe Bijbelvertaling, 2005)

Toen ze Jeruzalem naderden en bij Betfage op de Olijfberg kwamen, stuurde Jezus er twee leerlingen op uit. Zijn opdracht luidde: ‘Ga naar het dorp dat daar ligt. Vrijwel direct zullen jullie er een ezelin zien, die daar vastgebonden staat met haar veulen. Maak de dieren los en breng ze bij me. En als iemand jullie iets vraagt, antwoord dan: ‘De Heer heeft ze nodig’. Dan zal men ze meteen meegeven’. Dit is gebeurd opdat in vervulling zou gaan wat gezegd is door de profeet: ‘Zeg tegen Sion: ‘Kijk, je koning is in aantocht, hij is zachtmoedig en rijdt op een ezelin en op een veulen, het jong van een lastdier’’.
De leerlingen gingen op weg en deden wat Jezus hun had opgedragen. Ze brachten de ezelin en het veulen mee, legden er mantels op en lieten Jezus daarop plaatsnemen. Vanuit de menigte spreidden velen hun mantels op de weg uit, anderen braken twijgen van de bomen en spreidden die uit op de weg. De talloze mensen die voor hem uit liepen en achter hem aan kwamen, riepen luidkeels: ‘Hosanna voor de Zoon van David! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer. Hosanna in de hemel!’
Toen hij Jeruzalem binnenging, raakte de hele stad in rep en roer. ‘Wie is die man?’ wilde men weten. Uit de menigte werd geantwoord: ‘Dat is Jezus, de profeet uit Nazaret in Galilea’.

Overweging door pastor Jan

preekstoelI.
Feest aan het begin van de Goede Week! Terwijl het lijden en de dood van Jezus voor de deur staan, vieren wij feest. Dat lijkt raar. Net zoals het eigenlijk heel raar is om de sterfdag van Jezus, zo’n sombere, zware dag ‘Goede Vrijdag’ te noemen. De feestelijke start met Palmpasen, maar ook de term ‘Goede Vrijdag’ moeten ons duidelijk maken dat uiteindelijk het Licht zal overwinnen. De hele donkere week leidt ons onafwendbaar en onstuitbaar naar het Licht. Uiteindelijk, als alles is geweest en alles is geleden is er het Licht, het Licht van de Opstanding, het Licht van de Bevrijding.

 

II.
Ook dit jaar hebben vrijwilligers Palmpaasstokken gemaakt. En die Palmpaasstokken vertellen het hele verhaal van de Goede Week, de komende week, met alle gebeurtenissen vanaf Palmzondag tot en met Pasen. Elk voorwerp dat aan de Palmpaasstok is vastgemaakt vertelt een eigen stukje van het verhaal van Jezus en Zijn leerlingen.

• De groene palmtakjes aan de stok verwijzen natuurlijk naar de intocht van Jezus in Jeruzalem, die wij gedenken op Palmzondag, vandaag.

• Het haantje bovenop is een herinnering aan Petrus. Tot drie maal toe ontkent hij uit angst dat hij een vriend is van Jezus, tot drie maal toe verraad hij zijn vriend. Als de haan kraait krijgt Petrus er spijt van.

• Het haantje is van brood gemaakt. Het brood van het afscheidsmaal van Jezus met zijn vrienden op de avond van Witte Donderdag. Die maaltijd vieren wij hier nog steeds in de kerk, telkens wanneer wij samen het brood delen.

• De krenten of rozijnen verwijzen naar de wijn bij het afscheidsmaal. Dertig krenten of rozijnen verwijzen ook naar de dertig zilverlingen, het loon dat Judas kreeg voor het verraad.

• Aan deze Palmpaasstok hangen twaalf pinda’s. De twaalf pinda’s verwijzen naar de twaalf leerlingen van Jezus, met wie Hij het afscheidsmaal vierde.

• De stok heeft een kruisvorm en verwijst daarmee naar het lijden en de kruisdood van Jezus, die wij op Goede Vrijdag herdenken. Het kruis is een teken voor het verdriet en de pijn van mensen. Ook van mensen vandaag de dag. We zien ook nu heel veel verdriet bij mensen die heel erg ziek zijn en bij mensen die een dierbaar iemand verloren hebben.

• Aan deze Palmpaasstok zijn ook mandarijntjes (zure snoepjes) vastgemaakt. Zij staan voor de spons met zure wijn, die Jezus aan het kruis te drinken kreeg.

• Soms wordt er ook een ronde vorm aan de Palmpaasstok vastgemaakt. De ronde krans met versiering aan die stok verwijst naar de Doornenkroon, de kroon die Jezus op kreeg voor Hij stierf. Maar de ronde krans verwijst ook naar de kringloop van het leven, naar het leven, dat geen begin en geen einde kent, het eeuwig leven.

• Ook de eitjes zijn een teken dat het leven sterker is dan de dood. De eitjes zien eruit als dode stenen, maar zij dragen het nieuwe leven al in zich. Net als alle andere dingen aan die stok: groene takken, bloemen en vruchten zeggen zij: Jezus is niet dood, Hij leeft, dat is het nieuwe leven, dat is Pasen. En dat vieren wij op Paaszondag.

III.
In de Palmpaasstok komt een heel mensenleven voorbij. Niet alleen het leven van Jezus, maar ook het leven van veel mensen, waar vreugde en verdriet zo vaak dicht bij elkaar komen. Ook in onze gemeenschap, ook hier in Burgum en in Dokkum, ook in deze tijd van de Corona-crisis.

Wij zien vreugde en verdriet elkaar raken in deze tijd, waarin allerlei vanzelfsprekendheden wegvallen. Mensen realiseren zich opeens hoeveel familie voor ze betekent. En als je dan op een verjaardag niet naar binnen mag in het verzorgingshuis, dan huur je een hoogwerker en ga je op haar verjaardag op die manier zingen voor haar raam op de derde verdieping. Een al lang volwassen kleinzoon speelt met zijn grootmoeder haar favoriete spel Drie-op-een-rij met een viltstift op een glazen deur, die tussen hen in gesloten staat. Een groep studenten aan het conservatorium brengt op een binnenplein, vanaf een reeks balkons, een prachtig gedeelte uit de Matthäus Passion ten gehore.
De afgelopen weken hebben wij veel ontroerende en creatieve beelden langs zien komen. Beelden van nabijheid ondanks alle verdriet om scheiding en eenzaamheid. Beelden die de kracht van mensen laten zien, om elkaar door alles heen en onder alle omstandigheden vast te blijven houden.

Wij christenen zijn mensen van hoop, wij zijn mensen met perspectief, zelfs als anderen geen enkel perspectief meer zien. Dat weten wij niet uit onszelf, dat weten wij omdat Jezus ons het heeft uitgelegd en vooral omdat Hij het ons heeft voorgeleefd. Laten wij dan ook dat sprankje hoop, dat altijd in ons leeft, sterker aanwakkeren. Laten wij hoop halen uit de verhalen die ons hoop geven. Laten wij, ook en juist in de situatie waarin wij nu -wereldwijd- verkeren, kracht putten uit de verhalen van de Goede Week. Uiteindelijk zal het Licht overwinnen. Heel de Goede Week leidt ons onafwendbaar en onstuitbaar naar het Licht. Uiteindelijk, als alles is geweest en alles is geleden is er het Licht, het Licht van de Opstanding, het Licht als van de eerste scheppingsdag, het Licht van Pasen.

Amen.

Tekens van hoop en troost door pastor Jan

Afgelopen woensdag van 19.00 tot 19.15 klonken, voor de derde keer tijdens deze crisis, de klokken van zeer vele, zo niet alle kerken. Zij willen mensen bemoedigen en troost geven in een tijd van sociaal isolement. Zij willen de boodschap verspreiden dat ook deze moeilijke tijd, dat ook deze tijd van angst, lijden en eenzaamheid voorbij zal gaan, al weten wij nu nog niet wanneer.klokken

Alhoewel wij dagdagelijks geconfronteerd worden met terneerdrukkende cijfers van ziekenhuisopnames en overlijdensgevallen door het Corona-virus, zijn er ook al de eerste berichten van mensen die genezen zijn en het ziekenhuis hebben kunnen verlaten. Een van de eerste berichten hierover die ik gelezen heb, stond op Omroep Friesland:
Een verpleegkundige van het Antonius-ziekenhuis in Sneek kreeg een bedankje van twee Brabantse patiënten, die met het Corona-virus waren besmet. De twee lagen op een speciale Corona-afdeling in het ziekenhuis, en mochten op donderdag 26 maart naar huis. Zij behoorden tot de eerste Brabantse patiënten, die in Friesland werden opgevangen. ‘Bedankt dat wij bij jullie in Friesland mochten komen’, schreven ze. ‘Bedankt dat jullie op ons wilden passen. Bedankt dat jullie naar ons wilden luisteren. Bedankt voor het lekkere eten en drinken. Bedankt dat jullie met onze families hebben gebeld’.
De verpleegkundige zegt het ongelooflijk te vinden dat de twee mannen onder zulke omstandigheden positief zijn gebleven. ’Ik stond daar in mijn beschermende kleding, met knalrode wangen, zweet op mijn neus en tranen rolden over mijn wangen’. Op haar beurt wilde ze ook de Brabanders bedanken. ‘Bedankt dat u me laat voelen hoe belangrijk het is om als mensen verbonden te zijn met elkaar, door voor elkaar te zorgen’. Een ontroerend verhaal wat menselijke zorg en nabijheid in ontmenselijkende omstandigheden kan betekenen. Een ontroerend voorbeeld van solidariteit tussen landstreken.

Gelukkig horen wij in de laatste dagen meer verhalen van mensen die het ziekenhuis, na besmetting met het Corona-virus, weer hebben kunnen verlaten: Op 31 maart mocht een 101-jarige vrouw het IJsselland-ziekenhuis in Capelle aan den IJssel weer verlaten. Op 1 april mocht een hoogbejaarde man, die zelfs op de Intensive Care gelegen heeft, het Isala-ziekenhuis in Zwolle verlaten, door een erehaag van applaudisserende personeelsleden heen. Naast alle narigheid in de ziekenhuizen, zijn er gelukkig ook veel geluksmomenten, veel mensen genezen. Dat doet ons allemaal goed.

Laten wij ons, als wij ons terneergeslagen en opgesloten voelen, richten op het positieve nieuws, dat in deze tijd gelukkig ook de aandacht krijgt die het verdient. Christenen zijn mensen, die leven van en met hoop. Laten wij dat nooit vergeten.

Meditatie door paus Franciscus

Op vrijdag 27 maart gaf paus Franciscus, op een leeg Sint Pietersplein, de pauselijke zegen ‘Urbi en Orbi’, voor de stad (Rome) en voor de wereld. Een unieke gebeurtenis, vanwege de wereldwijde Corona-crisis. De paus had gekozen voor de evangelielezing uit Marcus 4: 35-41, het verhaal van de storm op het meer.

pausNa de evangelielezing hield hij een meditatie. In een paar kernzinnen samengevat luidde deze:

‘Het lijkt nu al wekenlang of de avond is gevallen. Er is diepe duisternis gevallen over onze pleinen, straten en steden. Het heeft zich meester gemaakt van ons leven. Het heeft ons leven overgenomen en alles gevuld met een oorverdovende stilte en een troosteloze leegte, die alles verlamt. Je voelt het in de lucht, je merkt het in de gebaren, je ziet het aan hoe mensen kijken. We zijn bang en verward. Zoals de leerlingen in het evangelie zijn wij ineens gegrepen door een onverwacht opgekomen razende storm. We realiseren ons dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten, zwak en gedesoriënteerd, maar tegelijkertijd belangrijk en noodzakelijk, omdat we allemaal geroepen zijn om samen te roeien’.

‘De storm legt onze kwetsbaarheid bloot en legt de valse en onnodige zekerheden bloot waarop we onze plannen, projecten, gewoonten en prioriteiten hebben gebouwd. Het laat zien hoe we dingen die ons leven en onze gemeenschappen voeden, ondersteunen en sterk maken verwaarloosd en opgegeven hebben. De storm legt bloot hoe wij onszelf trachten te verdoven met gewoonten die ons lijken te redden, terwijl wij losgeraakt zijn van onze wortels en onze voorouders vergeten zijn’. De storm maakt opnieuw duidelijk dat wij enkel bestaan als broeders en zusters.

‘Heer, U doet een beroep op ons, een beroep op ons geloof. We moeten niet zozeer geloven dat U bestaat maar tot U komen en op U vertrouwen. In deze vastentijd weerklinkt Uw dringende oproep: Bekeer je, keer met heel je hart terug tot Mij. U roept ons op om deze tijd van beproeving te zien als een tijd van kiezen. Dit is niet de tijd van Uw oordeel, maar van ons oordeel. De tijd om te kiezen wat belangrijk is en wat voorbij zal gaan, om onderscheid te maken tussen wat noodzakelijk is en wat niet. Het is tijd om ons leven weer naar U en onze medemensen te richten, Heer. Daarbij kunnen we een voorbeeld nemen aan veel mensen die ondanks hun angst hun leven gegeven hebben. Dat is de kracht van de Geest die wordt uitgestort en die zich uit in moedige en genereuze toewijding. Het is het leven in de Geest dat in staat is te verlossen, te waarderen en te laten zien hoe onze levens verweven zijn met en ondersteund worden door gewone mensen -vaak vergeten mensen- die niet in de koppen van kranten en tijdschriften verschijnen of op de grote catwalks van de nieuwste show, maar die zonder enige twijfel beslissend zijn in deze dagen: artsen, verpleegkundigen, mensen in de supermarkt, schoonmakers, zorgverleners, chauffeurs, de veiligheidsdiensten, vrijwilligers, priesters, religieuzen en vele, vele anderen die hebben begrepen dat niemand het in zijn eentje kan doen’.

‘In ons isolement lijden we onder het ontbreken van affectie en ontmoetingen en ervaren wij het gebrek aan veel dingen. Laten we opnieuw luisteren naar de verkondiging die ons redt: Hij is opgestaan en leeft in ons midden’.

De paus sluit af met de woorden: ‘Heer, zegen de wereld, geef gezondheid aan het lichaam en troost aan het hart. U vraagt ons niet bang te zijn. Maar ons geloof is zwak en we zijn bang. Maar U, Heer, laat ons niet aan de greep van de storm over. En nogmaals: ‘Wees niet bang’. En wij, samen met Petrus, ‘werpen al onze zorgen op U, want U hebt zorg voor ons’’.

Met dank aan de website van de Dominicanen in Nederland: www.dominicanen.nl
De volledige tekst van de toespraak is hier te vinden op:

Tenslotte: Pas goed op jezelf en op elkaar.
Mede namens pastor Paul: Graag tot volgende week.

pastor Jan van Beek

Vorige week hebben pastor Paul en ikzelf voor de eerste keer een Pastorale brief geschreven in deze tijd waarin wij elkaar, vanwege de veiligheidsmaatregelen rond het Corona-virus, niet in de kerk of anderszins kunnen ontmoeten. Wij hebben deze brief verspreid via de website en via een link in de Zondagskrant. Deze week zullen wij de brief daarnaast ook verzenden naar alle mailadressen die wekelijks de Zondagskrant ontvangen.

Sinds vorige week heeft de bisschoppenconferentie, in aansluiting bij de maatregelen van de burgerlijke overheid, alle publieke liturgische vieringen voor de gehele Paastijd, tot en met Pinksteren (op 31 mei) afgelast. Besloten vieringen zijn alleen nog mogelijk in aanwezigheid van de daarvoor strikt noodzakelijke bedienaren en zonder deelname van andere gelovigen. Voor uitvaarten gelden uitzonderingsmaatregelen, de katholieke kerk volgt hierin grotendeels het beleid van de Uitvaartsector. Pastor Paul en pastor Jan nemen zich voor om, zoveel als mogelijk, op zondag Eucharistie te vieren, vooralsnog in de kerk in Dokkum. Eventuele intenties kunnen per mail, of eventueel telefonisch, doorgegeven worden aan pastor Paul. Jullie kunnen helaas niet in persoon aanwezig zijn bij deze viering, maar jullie zullen -in onze gedachten- bij ons aanwezig zijn.

Wij sturen deze Pastorale brief om contact met jullie te houden en het geloofsleven in deze spanningsvolle tijd te ondersteunen. Wij willen jullie ook laten weten dat hartjebriefjullie alle dagen in onze gedachten en gebeden zijn.
Deze brief bevat: - korte informatie over de Eucharistieviering op zondag, - een gebed, - de Evangelielezing van de zondag, - een overweging door één van de pastores en - een rubriek ‘tekens van hoop en troost’. Deze rondzendbrief is een ‘werk in uitvoering’, misschien is het wenselijk om hier -in de loop van de tijd- wat dingen aan te veranderen. Misschien willen jullie ook zelf iets met ons delen. Als jullie suggesties hebben, horen wij die graag.

(Tussen haakjes: Misschien kennen jullie mensen die deze rondzendbrief graag zouden lezen en die geen toegang hebben tot internet. Zouden jullie dan, als dat kan, deze tekst willen uitprinten en bij hen in de bus gooien. Alvast onze hartelijke dank).
Printversie kun je hier downloaden.

Mede namens pastor Paul Verheijen wens ik jullie een goede week. Mocht iemand behoefte hebben aan contact, weet dan dat jullie ons altijd kunnen bellen of mailen:
pastor Paul: 0519 292476, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
pastor Jan: 06 8386 8271, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Gebed
Deze week een gebed rond de huidige situatie van de hand van theoloog en leken-dominicaan prof.dr. Erik Borgman:

U, God van leven,
die het welzijn wil van mensen
en niet hun ongeluk, niet hun dood,
wees ons nabij en draag ons.

Wees ons nabij nu wij bezorgd zijn
over de gezondheid van elkaar,
over de gezondheid van onze naasten,
over de gezondheid van onszelf.

Draag ons als wij zorg dragen
voor het welzijn van elkaar,
voor het welzijn en de genezing van onze naasten,
voor onze eigen genezing.

Wees nabij en draag hen die onder ogen moeten zien
dat zij een naaste kunnen verliezen aan de dood,
dat zij een geliefde uit handen zullen moeten geven,
dat zij niet aanwezig kunnen zijn bij de uitvaart van een vriend of vriendin.

Gedenk de stervenden,
gedenk de gestorvenen,
gedenk dat U hoe dan ook
een God van levenden bent.

Doe al Uw mensen opstaan
in de kracht van Uw levengevende Geest,
in de naam van Jezus de Verrezene,
in het licht van Uw aanwezigheid.

Amen.

Het Evangelie van de vijfde Zondag in de Veertigdagentijdbijbel
Johannes 11: 1-45 (Nieuwe Bijbelvertaling, 2005)

Er was iemand ziek, een zekere Lazarus uit Betanië, het dorp waar Maria en haar zuster Marta woonden – dat was de Maria die Jezus met olie gezalfd heeft en zijn voeten met haar haar heeft afgedroogd; de zieke Lazarus was haar broer. De zusters stuurden iemand naar Jezus met de boodschap: ‘Heer, uw vriend is ziek.’ Toen Jezus dit hoorde zei hij: ‘Deze ziekte loopt niet uit op de dood, maar op de eer van God, zodat de Zoon van God geëerd zal worden.’ Jezus hield veel van Marta en haar zuster, en van Lazarus. Maar toen hij gehoord had dat Lazarus ziek was, bleef hij toch nog twee dagen waar hij was. Daarna zei hij tegen zijn leerlingen: ‘Laten we teruggaan naar Judea.’ ‘Maar rabbi,’ protesteerden de leerlingen, ‘de Joden wilden u stenigen, en nu wilt u daar toch weer naartoe?’ Jezus zei: ‘Telt een dag niet twaalf uren? Wie overdag loopt, struikelt niet, want hij ziet het licht van deze wereld, maar wie ’s nachts loopt, struikelt doordat hij geen licht heeft.’ Nadat hij dat gezegd had zei hij: ‘Onze vriend Lazarus is ingeslapen, ik ga hem wakker maken.’ De leerlingen zeiden: ‘Als hij slaapt, zal hij wel beter worden, Heer.’ Zij dachten dat hij het over slapen had, terwijl Jezus bedoelde dat hij gestorven was. Toen zei hij hun ronduit: ‘Lazarus is gestorven, en om jullie ben ik blij dat ik er niet bij was: nu kunnen jullie tot geloof komen. Laten we dan nu naar hem toe gaan.’ Tomas (dat betekent ‘tweeling’) zei tegen de anderen: ‘Laten ook wij maar gaan, om met hem te sterven.’
Toen Jezus daar aankwam, hoorde hij dat Lazarus al vier dagen in het graf lag. Betanië lag dicht bij Jeruzalem, op een afstand van ongeveer vijftien stadie, en er waren dan ook veel Joden naar Marta en Maria gekomen om hen te troosten nu hun broer gestorven was. Toen Marta hoorde dat Jezus onderweg was ging ze hem tegemoet, terwijl Maria thuisbleef. Marta zei tegen Jezus: ‘Als u hier was geweest, Heer, zou mijn broer niet gestorven zijn. Maar zelfs nu weet ik dat God u alles zal geven wat u vraagt.’ Jezus zei: ‘Je broer zal uit de dood opstaan.’ ‘Ja,’ zei Marta, ‘ik weet dat hij bij de opstanding op de laatste dag zal opstaan.’ Maar Jezus zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?’ ‘Ja Heer,’ zei ze, ‘ik geloof dat u de messias bent, de Zoon van God die naar de wereld zou komen.’
Na deze woorden ging ze terug, ze nam haar zuster Maria apart en zei: ‘De meester is er, en hij vraagt naar je.’ Zodra Maria dit hoorde ging ze naar Jezus toe, die nog niet in het dorp was, maar op de plek waar Marta hem tegemoet was gekomen. Toen de Joden die bij haar in huis waren om haar te troosten, Maria zo haastig zagen weggaan, liepen ze achter haar aan, want ze dachten dat ze naar het graf ging om daar te weeklagen.
Zodra Maria op de plek kwam waar Jezus was en hem zag, viel ze aan zijn voeten neer. Ze zei: ‘Als u hier was geweest, Heer, zou mijn broer niet gestorven zijn!’ Jezus zag hoe zij en de Joden die bij haar waren weeklaagden, en dat ergerde hem. Diep bewogen vroeg hij: ‘Waar hebben jullie hem neergelegd?’ Ze zeiden: ‘Kom maar kijken, Heer.’ Jezus begon ook te huilen, en de Joden zeiden: ‘Wat heeft hij veel van hem gehouden!’ Maar er werd ook gezegd: ‘Hij heeft de ogen van een blinde geopend, hij had nu toch ook de dood van Lazarus kunnen voorkomen?’ Ook dit ergerde Jezus. Hij liep naar het graf, een spelonk met een steen voor de opening. Hij zei: ‘Haal de steen weg.’ Marta, de zuster van de dode, zei: ‘Maar Heer, de stank! Hij ligt er al vier dagen!’ Jezus zei tegen haar: ‘Ik heb je toch gezegd dat je Gods grootheid zult zien als je gelooft?’ Toen haalden ze de steen weg. Daarop keek hij omhoog en zei: ‘Vader, ik dank u dat u mij hebt verhoord. U verhoort mij altijd, dat weet ik, maar ik zeg dit ter wille van al die mensen hier, opdat ze zullen geloven dat u mij gezonden hebt.’ Daarna riep hij: ‘Lazarus, kom naar buiten!’ De dode kwam tevoorschijn, zijn handen en voeten in linnen gewikkeld, en zijn gezicht bedekt door een doek. Jezus zei tegen de omstanders: ‘Maak de doeken los, en laat hem gaan.’
Veel Joden die naar Maria toe gekomen waren en gezien hadden wat Jezus deed, kwamen tot geloof in hem.

Overweging door pastor Jan

preekstoelI.
‘Er was iemand ziek, een zekere Lazarus uit Betanië’. Zoals vele van jullie misschien al weten hebben bijbelse namen vaak een betekenis. Over de betekenis van ‘Betanië’ is enige discussie onder bijbelgeleerden, maar waarschijnlijk betekent ‘Betanië’ ‘huis van verdriet’. En met die naam ‘huis van verdriet’ is de verbinding tussen het Evangelie van toen en onze situatie hier-en-nu meteen gelegd.

In ons persoonlijk leven en ons kerkelijk leven zien wij om naar elkaar, hebben wij aandacht voor elkaar, zijn wij elkaar nabij in de wederwaardigheden van het leven. Juist die aandacht en nabijheid worden door de huidige crisis op hun kop gezet. Dat maakt ons allemaal onzeker en angstig, het maakt mensen -elk in haar of zijn eigen huis- eenzaam en verdrietig. Onze huizen zijn in deze tijd voor velen tot een nieuw Betanië, tot ‘huis van verdriet’ geworden.

II.
En in deze tijd van verdriet wordt ons, in dit lange Evangelie van de zondag, het verhaal voorgehouden dat bekend staat als ‘de opwekking van Lazarus’. Als je de tekst goed bekijkt zul je meteen opmerken dat de opwekking van Lazarus door Jezus maar een klein deel is van dit verhaal. Het wonder van de opwekking van Lazarus is weliswaar het hoogtepunt van het verhaal, maar niet het middelpunt. De gesprekken die Jezus voert met Marta en Maria, terwijl Hij onderweg is naar het graf van Lazarus, staan centraal in het verhaal. Deze gesprekken zijn erop gericht de lezer te laten zien dat het in het verhaal niet in de eerste plaats om een medisch wonder gaat, maar dat de opwekking dient als een demonstratie van Gods kracht ten leven.

De kern van het verhaal ligt in het gesprek tussen Marta en Jezus. Marta’s openingswoorden drukken zowel een klacht als vertrouwen uit: ‘Als u hier was geweest, Heer, zou mijn broer niet gestorven zijn. Maar zelfs nu weet ik dat God u alles zal geven wat u vraagt.’ Marta’s sterke geloof geeft haar de kracht openhartig met Jezus te spreken. En Jezus belooft Marta dat Lazarus weer zal opstaan, maar Marta begrijpt Hem verkeerd, zij denkt dat Jezus spreekt over de opstanding aan het Einde der tijden. Jezus zegt vervolgens tegen Marta: ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, …’. Jezus daagt Marta uit om anders te gaan denken, om de in die tijd gebruikelijke denkpatronen te verlaten. De overwinning op de dood, het nieuwe leven waar Jezus over spreekt, is -voor iedereen- in de persoon van Jezus beschikbaar. Nu al en niet alleen in een verre toekomst. Het vergt alleen een radicaal andere manier van denken, een andere manier van tegen de werkelijkheid aankijken. Het vergt geloof.

De kern van het verhaal over de opwekking van Lazarus ligt niet in het wonderverhaal, maar in de volheid van het nieuwe leven, waaraan wij allemaal deel kunnen hebben. De twee vrouwen, Marta en Maria leven het ons voor: zij nemen het initiatief om Jezus te laten komen, zij tonen Hem hun geloof en vertrouwen, zij brengen hun pijn en verdriet naar Jezus, zij zijn bereid om met Jezus een gesprek aan te gaan over leven, dood en geloof en tenslotte: zij hebben een onwankelbare liefde voor Jezus. Marta en Maria staan daarom model voor de manier waarop mensen worstelen om zichzelf te bevrijden van de machten van dood en duisternis, die hen bepalen en beperken. Marta en Maria komen in beweging om de nieuwe beloften en mogelijkheden voor het leven, die Jezus aanbiedt, aan te grijpen.

III.
Wat kunnen wij met dit verhaal in ons hier-en-nu, in ons eigen ‘huis van verdriet’, wat kunnen wij met dit verhaal nu wij elkaar niet langer nabij kunnen zijn, zoals wij graag zouden willen, wat kunnen wij met dit verhaal als wij onzeker zijn en angstig, als wij ons eenzaam voelen of verdrietig.

Iedere crisis biedt ons altijd weer kans op bezinning en op nieuwe uitdagingen. Het verhaal van de opwekking van Lazarus is een weg door een diepe crisis heen naar nieuw leven. Wij worden opgeroepen om ons aan te sluiten bij Marta en Maria, wij worden opgeroepen om ons te verzetten tegen de machten van dood en duisternis, om ons teweer te stellen tegen gevoelens van angst en eenzaamheid. Wij worden uitgenodigd te kiezen voor het leven. Dat kunnen wij doen door te zien naar de positieve tekens in onze omgeving, door onszelf op een positieve manier in te zetten voor onze medemensen.

Op kleine schaal merken we hopelijk allemaal dat er in onze buurt meer naar elkaar wordt omgezien. Maar ook op grote schaal zijn er hoopvolle tekens: Als alles in de samenleving loopt zoals het altijd loopt let je er misschien niet op. Maar de afgelopen weken ben ik onder de indruk geraakt van de motivatie en de inzet van zorgmedewerkers, van artsen, verpleegkundigen, schoonmakers, thuiszorgmedewerkers, laboranten en technici, die nu massaal alles op alles zetten om de verwachte toevloed aan patiënten het hoofd te bieden en iedereen de best mogelijke zorg te geven. De afgelopen weken ben ik onder de indruk geraakt van de creativiteit en de flexibiliteit van het onderwijzend personeel dat nieuwe wegen zocht en vond om ‘hun’ leerlingen onder de huidige omstandigheden nog zo veel mogelijk en zo goed mogelijk onderwijs te geven. En op deze manier zou ik nog even door kunnen gaan. Je ziet het alleen als je het wilt zien en het kunt zien.

Vandaag, op weg naar Pasen, vraagt Jezus aan ons: Durf jij uit jouw ‘huis van verdriet’ op te staan en weer vooruit te kijken? Durf jij, midden in de winter, te geloven dat het weer lente zal worden? Durf jij te geloven dat angst en verdriet minder worden als je ze samen deelt? Durf jij te geloven dat de wereld beter wordt als mensen samenwerken, als mensen elkaar helpen?
Het kan, als wij erin geloven, als wij doen wat Jezus ons heeft voorgedaan.

Amen.

Tekens van hoop en troost door pastor Jan

Ook deze week zijn er weer hartverwarmende tekens van troost en hoop te melden. Ook afgelopen woensdag klonken, zoals op alle woensdagen zolang deze crisis voortduurt, van 19.00 tot 19.15 uur de klokken van vele, zo niet alle kerken. Zij brengen een boodschap van hoop en troost, een boodschap van bemoediging en perspectief aan mensen, over de grenzen van sociaal isolement heen.klokken
Afgelopen woensdag om 12.00 uur zond de Evangelische Omroep het wereldwijd bidden van het Onze Vader, onder leiding van de paus, rechtstreeks vanuit Vaticaanstad via een livestream uit. Een teken van eenheid tussen veelal verdeelde christenen.

Het ziekenhuis van Drachten, Nij Smellinghe, was één van de eerste ziekenhuizen die reageerde op een noodoproep, vrijdag 20 maart, van Brabantse ziekenhuisartsen dat zij met de rug tegen de muur stonden en dat de situatie op hun intensive-careafdelingen onhoudbaar werd. Vanuit Drachten bood men aan ernstig zieke patiënten uit Brabant over te nemen om zo de artsen in Brabant weer wat ‘lucht te geven’. En zo geschiedde. Uit dankbaarheid hiervoor stuurde een Tilburgse cultuurstichting 150 Bossche Bollen, van een gerenommeerde patisserie uit Den Bosch, naar Nij Smellinghe met de tekst: ‘Tige tank Fryslân foar de soarch foar de Brabânske pasjinten. Wy sille dit net ferjitte’. Een prachtig voorbeeld van solidariteit tussen landstreken en tussen ziekenhuizen en een mooi gebaar terug.

Ik zou zo nog een tijd door kunnen gaan. Gelukkig zorgen de nieuwskanalen ervoor om ook dit soort positief en ontroerend nieuws naar voren te brengen. Mocht je jezelf eenzaam of somber voelen, probeer dan ook dit soort nieuws te lezen en op je in te laten werken. Wij mogen ons blijvend laten leiden door de hoop, de christelijke hoop. Wat ons nu overkomt is echt en het is erg. Net als het gebeuren van Goede Vrijdag. Maar na Goede Vrijdag komt Pasen, onstuitbaar. Dat zal ook nu gebeuren, dat zal ook in deze situatie gebeuren. Ook wij zullen uit deze situatie opstaan, al weten wij nu nog niet wanneer.

Ter afsluiting: Via verschillende kanalen kregen pastor Paul en ik dezelfde tekst doorgestuurd. Het is een mooie en inspirerende tekst, geschreven door Susan Blanco (de Taalrecycler) die ik graag met jullie deel:

Maar de lente wist het niet …

Het was begin 2020 …
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug.
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen.
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen,
alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen …
En toen werd het Maart …sneeuwklokje

Het was Maart 2020 …
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten,
de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg,
de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld.
Landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde,
het was zo surrealistisch … .
Iedereen wist wat er aan de hand was.

Maar de lente wist het niet … .
En de bloemen bleven bloeien.
En de zon scheen … .
De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan.
En de zwaluwen kwamen terug.
En de lucht werd roze en blauw.
Het werd later donker
en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen

Het was Maart 2020 …
De jongeren studeerden online, vanuit huis.
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis.
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen.
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen
of om de hond uit te laten.
Bijna alles was gesloten … .
Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars.
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken.
Mensen moesten vanuit huis gaan werken.
Ondernemers kwamen in de problemen.
De meeste kinderen konden niet meer naar school.
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen,
operaties en onderzoeken werden uitgesteld … .
Iedereen wist het.

Maar de lente wist het niet … en het ontsproot.
Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af.
Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren.

Het was Maart 2020 …
Iedereen zat thuis in quarantaine, om gezondheidsredenen of preventief.
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten.
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging.
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk.
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg.
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door,
daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon.
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was.
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk … .
Er was isolatie, ziekte en paniek … .
Toen werd de angst pas echt !!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit … .
En de weken duurden ineens veel langer … .
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen … .
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held … .
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was,
niemand had dit verwacht … .
Iedereen wist wat er gebeurde.

Maar de lente wist het niet … en de rozen bleven bloeien.
De magnolia stond in de knop.
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes.

En toen …
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt.
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen.
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen,
mensen lieten hun fantasie de vrije loop
en verveling ontsproot in creativiteit.
Sommigen leerden een nieuwe taal.
Sommigen ontdekten kunst.
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden
en vonden de weg naar zichzelf terug.
Anderen stopten met onwetend onderhandelen.
Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin.
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen.
Anderen verlieten hun vastgeroeste relatie om de liefde van hun leven te vinden.
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken.
Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden,
ze werden meer gewaardeerd dan ooit.
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken
of zingen om op deze manier samen te zijn.
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen.
Mensen herstelden van hun stressvolle leven.
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar.
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop
zodat eenzame mensen ze konden bellen.
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen
zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan.
Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg.
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen.
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen
klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel
die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden.

Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding,
van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping,
dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen …
En de economie ging bijna kopje onder,
maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit.
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen,
het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen … .
Dat wisten we allemaal.

En de lente wist het niet …
En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit.
En het werd steeds warmer.
En er waren veel meer vogels.

En toen kwam de dag van bevrijding … .
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was.
En dat het virus had verloren !!!
Dat iedereen SAMEN had gewonnen !!!
En toen ging iedereen de straat op … .
Met tranen in de ogen … .
Zonder maskers en handschoenen … .
De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was.
En de wereld was mooier en liefdevoller geworden.
En de mensen waren humaner geworden.
En ze hadden weer waarden en normen.
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen.
Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen,
ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan.

En toen kwam de zomer … .
Omdat de lente het niet wist …
En hij was er nog steeds.
Ondanks alles.
Ondanks het virus.
Ondanks de angst.
Ondanks de dood.

Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen
de kracht van het leven … .

Susan Blanco

‘Geïnspireerd door mensen’

Tenslotte: Pas goed op jezelf en op elkaar.
Mede namens pastor Paul: Graag tot volgende week.
pastor Jan van Beek

Wij leven in een bijzondere en heel onzekere tijd. De situatie waarin wij ons nu bevinden is ongekend en voelt heel vreemd aan. De invloed van het Corona-virus heeft vergaande consequenties voor het maatschappelijk en kerkelijk leven. Voor veel mensen fungeren kerken als plaatsen van eendracht en hoop. Juist in deze tijd hebben mensen behoefte aan tekens van hoop en uitkomst, nu mensen van allerlei generaties (tijdelijk) sociaal geïsoleerd raken. Ook de kerken kunnen nu niet gebruikt worden om aan mensen een boodschap van hoop en perspectief te verkondigen, en dat is heel bijzonder. Zoals ds. Sytze Ypma in de kerkdienst van afgelopen zondag op Omroep Friesland al opmerkte: ‘Zelfs in de Tweede Wereldoorlog zijn de kerkdiensten doorgegaan’.
Op het moment van schrijven is het zo dat alle publieke kerkelijke vieringen tot en met Tweede Paasdag 13 april a.s., dus inclusief de vieringen van de Goede Week, door de Nederlandse bisschoppen -met pijn in het hart- zijn afgelast. Nu het in deze tijd niet mogelijk is om in de kerk samen te komen om te vieren -of zelfs maar om samen koffie te drinken of als koor te repeteren- zoekt het pastoraal team naar wegen om contact te houden met u en jullie als parochianen, om het geloofsleven te ondersteunen en zo samen de kerk op te bouwen. Wij willen jullie ook laten weten dat jullie alle dagen in onze gedachten en gebeden zijn. Wij nemen ons daarom voor, zolang dit nodig en mogelijk is, wekelijks een Pastorale brief te schrijven.hartjebrief
In de Pastorale brief staan: - korte informatie over de Eucharistieviering op televisie, - een gebed, - de evangelielezing van de zondag, - een overweging door één van de pastores en - een rubriek ‘tekens van hoop en troost’. Vanzelfsprekend is dit een ‘werk in uitvoering’, misschien is het wenselijk om hier in de loop van de tijd wat dingen aan te passen. Als jullie suggesties hebben, horen wij die graag.

Gebed

De Nederlandse bisschoppen vragen de gelovigen om hun gebed. In deze tijd bevelen zij het onderstaande gebed aan:

God, toevlucht in onze nood, handen
kracht in onze vertwijfeling en angst,
vertroosting in ziekte en lijden.
Wees ons, uw volk, nabij en genadig
nu wij allen de gevolgen ondervinden
van het uitgebroken Corona-virus.
Wees een Beschermer voor hen
die dit virus hebben opgelopen,
wij bidden voor hen om hoop en genezing.
Wij bidden voor hen die aan de gevolgen van dit virus
zijn overleden, dat zij bij U geborgen mogen zijn.
Wij bidden voor allen die werkzaam zijn
in de gezondheidszorg en het openbaar bestuur,
dat zij uw nabijheid en zegen mogen ervaren in hun werk
ten dienste van heel de samenleving.
Doe ons beseffen hoe groot uw liefde is voor ieder van ons
en dat Gij met ons zijt
nu wij de kwetsbaarheid van ons bestaan ervaren.
Versterk ons geloof en onze hoop
zodat wij ons altijd zonder aarzelen overgeven
aan uw vaderlijke voorzienigheid.
Door Christus onze Heer.
Amen.

Het Evangelie van de vierde Zondag in de Veertigdagentijdbijbel
Johannes 9: 1-41
(Dit is de ‘lange’ versie, gekozen in verband met de overweging van pastor Paul).

In die tijd zag Jezus in het voorbijgaan een man die blind was van zijn geboorte af. Zijn leerlingen vroegen Hem: ‘Rabbi, wie heeft gezondigd, hijzelf of zijn ouders, dat hij blind geboren werd?’ Jezus antwoordde: ‘Noch hij, noch zijn ouders hebben gezondigd, maar de werken Gods moeten in hem openbaar worden. Wij moeten de werken van Hem die Mij gezonden heeft verrichten zolang het dag is. Er komt een nacht en dan kan niemand werken. Zolang Ik in de wereld ben, ben Ik het licht der wereld.’ Toen Hij dit gezegd had, spuwde Hij op de grond, maakte met het speeksel slijk, bestreek daarmee de ogen van de man en zei tot hem: ‘Ga u wassen in de vijver van Siloam,’ - wat betekent: gezondene.- Hij ging ernaar toe, waste zich en kwam er ziende vandaan. Zijn buren nu en degenen die hem vroeger hadden zien bédelen, zeiden: ‘Is dat niet de man, die zat te bédelen?’ Sommigen zeiden: ‘Inderdaad, hij is het.’ Anderen: ‘Neen, hij lijkt alleen maar op hem.’ Hijzelf zei: ‘Ik ben het.’ Toen vroegen ze hem: ‘Hoe zijn dan uw ogen geopend?’ Hij antwoordde: ‘De man die Jezus heet, maakte slijk, bestreek daarmee mijn ogen en zei tot mij: Ga naar de Siloam en was u. Ik ben dus gegaan, waste mij en kon zien.’ Ze vroegen hem toen: ‘Waar is die man ?’ Hij zei: ‘Ik weet het niet.’ Men bracht nu de man die blind geweest was bij de Farizeeën; de dag waarop Jezus slijk had gemaakt en zijn ogen geopend, was namelijk een sabbat. Ook de Farizeeën vroegen hem dus, hoe hij het gezicht herkregen had. Hij zei hun: ‘De man die Jezus heet, deed slijk op mijn ogen, ik waste mij en ik zie.’ Toen zeiden sommige Farizeeën: ‘Die man komt niet van God, want Hij onderhoudt de sabbat niet.’ Anderen zeiden: ‘Hoe zou een zondig mens zulke tekenen kunnen doen?’ Zo was er verdeeldheid onder hen. Zij richtten zich opnieuw tot de blinde en vroegen: ‘Wat zegt gijzelf van Hem, daar Hij u toch de ogen geopend heeft?’ Hij antwoordde: ‘Het is een profeet.’ De Joden wilden niet van hem aannemen, dat hij blind was geweest en het gezicht herkregen had, eer zij de ouders van de genezene hadden laten komen. Zij stelden hun toen de vraag: ‘Is dit uw zoon, die volgens uw zeggen blind geboren is? ‘Hoe kan hij dan nu zien?’ Zijn ouders antwoordden: ‘Wij weten, dat dit onze zoon is en dat hij blind is geboren, maar hoe hij nu zien kan, weten we niet; of wie zijn ogen geopend heeft, wij weten het niet. ‘Vraagt het hemzelf, hij is oud genoeg en zal zelf zijn woord wel doen.’ Zijn ouders zeiden dit omdat zij bang waren voor de Joden, want de Joden hadden reeds afgesproken dat alwie Hem als Messias beleed, uit de synagoge gebannen zou worden. Daarom zeiden zijn ouders: Hij is oud genoeg, vraagt het hemzelf. Voor de tweede maal riepen de Farizeeën nu de man die blind was geweest, bij zich en zeiden hem: ‘Geef eer aan God. ‘Wij weten dat die man die Jezus heet, een zondaar is.’ Hij echter antwoordde: ‘Of Hij een zondaar is, weet ik niet. Eén ding weet ik wel: dat ik blind was en nu zie.’ Daarop vroegen zij hem wederom: ‘Wat heeft Hij met u gedaan? Hoe heeft Hij uw ogen geopend?’ Hij antwoordde: ‘Dat heb ik al verteld, maar gij hebt niet geluisterd. Waarom wilt gij het opnieuw horen? Wilt ook gij soms leerlingen van Hem worden? Toen zeiden zij smalend tot hem: ‘Jij bent een leerling van die man, wij zijn leerlingen van Mozes. Wij weten dat God tot Mozes gesproken heeft, maar van deze weten we niet waar Hij vandaan is.’ De man gaf hun ten antwoord: ‘Dit is toch wel wonderlijk, dat gij niet weet vanwaar Hij is; en Hij heeft mij nog wel de ogen geopend. Wij weten dat God niet naar zondaars luistert, maar als iemand godvrezend is en zijn wil doet, dan luistert Hij naar zo iemand. Nooit in der eeuwigheid heeft men gehoord, dat iemand de ogen van een blindgeborene heeft geopend. Als deze man niet van God kwam, had Hij zo iets nooit kunnen doen.’ Zij voegden hem toe: ‘in zonden ben je geboren, zo groot als je bent, en jij wilt ons de les lezen ?’ Toen wierpen ze hem buiten. Jezus vernam dat men hem buitengeworpen had en toen Hij hem aantrof, zei Hij: ‘Gelooft ge in de Mensenzoon?’ Hij antwoordde: ‘Wie is dat, Heer? Dan zal ik in Hem geloven.’ Jezus zei hem: ‘Gij ziet Hem, het is Degene die met u spreekt.’ Toen zei hij: ‘Ik geloof, Heer.’ En hij wierp zich voor Hem neer. En Jezus sprak: ‘Tot een oordeel ben Ik in deze wereld gekomen, opdat de niet-zienden zouden zien en de zienden blind worden.’ Enkele Farizeeën die bij Hem stonden, hoorden dit en zeiden tot Hem: ‘Zijn ook wij soms blind?’ Jezus antwoordde: ‘Als gij blind waart, zoudt gij geen zonde hebben, maar nu gij zegt: wij zien, blijft uw zonde.’

Overweging door pastor Paul
prekenZusters en broeders,
Een ongewone manier van u benaderen. Wat ik nu opschrijf zou ik normaal gesproken tijdens de Eucharistieviering tot u gezegd hebben. We leven in een uitzonderlijke tijd, waarbij alle normale regels even aan de kant gezet zijn. Onze kerken blijven tot en met de Tweede Paasdag gesloten. De bijzondere vieringen in de Goede Week moeten we voorbij laten gaan. Gelukkig hebben we nog de televisie-uitzendingen. Deze zondag voorgegaan door kardinaal Eijk met daarna een bijzondere uitzending van een keten van gebeden. Daarbij gaat de afdeling godsdienst van de KRO bij alle bisdommen langs. Elke bisschop, te beginnen met onze eigen bisschop Van den Hout in de Bonifatiuskapel van Dokkum, gaat voor in gebed. Zo klinkt er een keten van gebeden op naar God. Hopen en bidden: dat zijn onze wapens waarmee we als gelovigen de strijd tegen het virus aangaan.
In het Evangelie komen we een man tegen die al vanaf zijn geboorte blind is. Jezus zag hem in het voorbijgaan. Waar en wanneer dat was vermeldt het Evangelie niet. Het lijkt erop dat de evangelist ons vooral wil laten zien dat Jezus onderweg is.
Het gaat om een arme man die al jaren op dezelfde plek zit waar hij om een aalmoes vraagt. Velen hebben hem daar zien zitten. Alleen een enkeling heeft van tijd tot tijd even bij hem stilgehouden om hem wat kleingeld te geven en vervolgens verder te gaan. Jezus ZIET deze man en blijft bij hem staan. Meer niet! Ook de leerlingen blijven stil staan en ze kijken naar hem, maar met een heel andere blik dan Jezus. Voor de leerlingen wordt hij een ‘geval’ waarover je met elkaar kunt discussiëren. Zij zijn meer geïnteresseerd in het theoretische probleem dan in de noodsituatie van de blinde. Het gaat in de ogen van de leerlingen om een nogal belangrijk probleem: “Rabbi wie heeft gezondigd, hijzelf of zijn ouders, omdat hij blind geboren werd?” (vers 2)
in het jodendom van die tijd was de handicap het gevolg van zonde. God zou de mens straffen naar de mate waarin hij schuldig was. Ook deze week las ik nog in een krant de vraag of de Corona pandemie geen straf van God zou zijn voor de goddeloze ontrouw van ons mensen aan God. Twintig eeuwen later nog steeds dezelfde vraag dus. En hoe vaak vragen mensen zich in ellende niet af: ‘maar wat voor kwaad heb ik gedaan dat de Heer mij op deze wijze straft?’
Laat ik daar volstrekt duidelijk zijn: dat is een grote misvatting, een regelrechte belediging van God. Alsof Hij op de loer ligt om onze zwakheden gelijk af te straffen! Jezus verzet zich tegen zo’n opvatting met de woorden: “noch hij, noch zijn ouders hebben gezondigd...” Jezus wil hier geen antwoord geven op de vraag naar het waarom van pijn en verdriet in onze wereld. Jezus wil wel duidelijk maken wat de houding van God tegenover het kwáád is.
God roept niet alleen nooit het kwaad over zijn leerlingen af, maar is ook geenszins onverschillig tegenover de ellenden en de ziekten die over ons komen, zoals nu het Corona-virus een dramatische invloed gaat krijgen op onze samenleving. Oudere, kwetsbare mensen in levensgevaar, landen die hun grenzen sluiten, hamsterende mensen, ouderen die geen bezoek meer krijgen, kinderen en studenten die geen school meer hebben en ga zo nog maar even door.
Juist dan is het God tot wie we ons in gebed kunnen keren. God die ons te hulp komt. Dat is het verhaal van de blindgeborene. Terwijl de leerlingen discussiëren over de schuld van de man aan zijn ziekte, houdt Jezus van hem. Treedt op hem toe en raakt hem met een teder gebaar aan. Zo geneest Hij de man van zijn ziekte. In dat handgebaar voltrekt zich het mysterie van Gods liefde. Ja, werkelijk een onbegrijpelijk mysterie Net zo onbegrijpelijk als de hardheid en het kwaad bij mensen.
We moeten in deze dagen minimaal anderhalve meter bij elkaar vandaan blijven en dat voelt ongemakkelijk. Geen knuffels, geen hand geven. Begrafenissen in kleine kring. Dat dreigde even mode te worden, maar nu is het bittere noodzaak, ja zelfs verplichting in verband met de dreigende besmetting.
Jezus zegt tegen de blinde: “Ga u wassen in de vijver van Silóam.” En de blinde ging er naar toe, waste zich en kwam er ziende vandaan. Deze genezing is geen kwestie van magie of van esoterische praktijken.
Nee het gaat om veel eenvoudiger dingen: het is voldoende om gevolg te geven aan de woorden van Jezus. Ook wij mogen aan den lijven ondervinden wat de blinde overkwam. Het is voldoende om ons hart te laten raken en ons te wassen in de Silóam. Dat wil zeggen: ook nu we niet naar de kerk kunnen, juist nú, ons gebedsleven te intensiveren: intensive care noemen ze dat in het ziekenhuis (intensieve zorg). Geef zuurstof aan ons gebedsleven, verzorg het met liefde, de liefde die de verpleegkundigen in het ziekenhuis bezielt.
Aangeraakt door Jezus krijgt deze blinde een wedergeboorte: hij ziet niet alleen degenen hij eerst niet zag, maar is ook gaan houden van Jezus die hij niet eens goed kent. Een nieuwe mens. Er waren zelfs mensen die dachten dat ze hem niet kenden. Anderen beschuldigden hem en wierpen hem de synagoge uit.
Maar dan ontmoet hij Jezus weer, die met de man in gesprek gaat. Jezus laat degene die zich met Hem verbonden heeft niet in de steek. Hij verraadt niet wie bij Hem wil horen.
In deze nieuwe ontmoeting met Jezus, die hem eerst de ogen van zijn lichaam geopend had, opent Hij nu de ogen van het hart. Dat hebben we allemaal nodig, van week tot week, juist nu we elkaar veel minder dan anders lijfelijk kunnen ontmoeten. Verlos ons van grenzen, versterk onze handen, vergroot ons hart en laten wij, net als de blinden Jezus omhelzen en Hem zeggen: “Ik geloof Heer!” (vers 38)
Amen

Mede namens pastor Jan van Beek wens ik u een goede week en weet dat u ons altijd kunt bellen!
pastor Jan: 06 8386 8271, pastor Paul: 0519 292476

Tekens van hoop en troost door pastor Jan

Zelfs Dorenda en ik merken al, ondanks het feit dat wij met z’n tweeën zijn, dat in deze tijd eenzaamheid op de loer ligt. Je zou zo graag naar klokkenmensen toe gaan, je zou zo graag iemand een hand geven, iemand omhelzen, iemand een schouderklopje geven. Maar dat is nu niet verstandig. Vandaar dat wij deze Pastorale brief afsluiten met een rubriek, waarin wij een paar tekens van hoop en troost benoemen.

Het eerste voorbeeld, de naamgever van deze rubriek, is een lokaal initiatief van de Oud-Katholieke Paradijskerk in Rotterdam. Dit initiatief werd onmiddellijk overgenomen door de landelijke Raad van Kerken. Afgelopen woensdag en de komende woensdagen worden, overal in Nederland, van 19.00 tot 19.15 uur de kerkklokken geluid als boodschap van bemoediging, hoop en troost voor mensen in eenzaamheid. Met deze ‘klokken van troost en hoop’ kunnen de kerken mensen, over de grenzen van sociaal isolement heen, met elkaar verbinden. Ze hopen zo steun te bieden aan mensen die ziek zijn en erkenning te geven aan alle mensen die zich inzetten voor de gezondheid, het welzijn en de veiligheid van hun medemensen, van ons allemaal.

Een tweede teken van hoop vind ik de hulp die nu vanuit China wordt aangeboden aan de zwaar getroffen gebieden in Noord-Italië. China stuurt medici, verpleegkundigen en veel materiaal om de mensen in Italië te helpen waar mogelijk. De Chinese artsen en verpleegkundigen hebben ervaring en know-how. Zij hebben in China veelal weken, zo niet maanden, onafgebroken gewerkt en gevochten voor het leven van hun landgenoten, onder zeer moeilijke en gevaarvolle omstandigheden. Zij reizen nu naar de andere kant van de wereld om, opnieuw onder zeer moeilijke en gevaarlijke omstandigheden, hun leven in de waagschaal te stellen voor andere mensen, in een voor hen ver en vreemd land. Als je het even op je laat inwerken is dit een ontroerend teken van naastenliefde en opofferingsgezindheid en een lichtend baken van hoop voor de mensheid.

In deze trant zou ik uren kunnen doorgaan. Over een minister die zich zo verantwoordelijk voelt en zo hard werkt dat hij er -letterlijk- bij neervalt, over een nieuwe minister die -onafhankelijk van politieke kleur en partijlijnen- tot het kabinet toetreedt. In moeilijke tijden zie je nu hoe het land samenwerkt en hoe scheidslijnen wegvallen. Je ziet hoe iedereen zich op zijn eigen plaats inzet voor het welzijn van het geheel. Dat is winst en dat mag ons dankbaar stemmen.

Alle nieuwskanalen zorgen er in deze tijd voor ook positief, opbouwend en ontroerend nieuws naar voren te brengen. Probeer ook dat nieuws te lezen en op je in te laten werken. Mensen in eenzaamheid zijn meer vatbaar voor sombere gedachten. Probeer daar op een gezonde manier wat afstand van te nemen. Er is alle reden om vertrouwen te hebben en te houden in de mensheid, er is alle reden om te vertrouwen en om vast te houden aan onze eigen gelovige inspiratie. Vanuit onze inspiratie, vanuit de levenshouding die Jezus ons heeft voorgeleefd, vanuit de christelijke hoop, kunnen wij dan -elk op onze eigen plaats, in het groot of in het klein- meewerken aan het algemeen welzijn en aan goede verhoudingen in onze gemeenschappen, in ons land en in de wereld als geheel.

Pas goed op jezelf en op elkaar.
Mede namens pastor Paul: Graag tot volgende week.

Hier de printversie

 

Verbetering onderwijs in Ethiopië

Voor de Vastenactie 2020 is gekozen om onze parochiaan Paul Brouwer te steunen. Samen met leerlingen en docenten van andere scholen in Nederland zijn Paul Brouwer en leerlinge Femke Wiersma van de Vakschool in Dokkum in samenwerking met Edukans naar Ethiopië gegaan. Edukans is een organisatie die zorgt voor beter onderwijs in ontwikkelingslanden. Edukans werkt samen met 42 scholen in Ethiopië om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren en daarmee de armoede te bestrijden. Er wordt dan gekeken naar de schoolgebouwen, lesmaterialen, maar ook naar de kwaliteit van de leraren en het schoolmanagement.

Er is keen reisverslag gemaakt van het bezoek van Paul en Femke in Ethiopië. Die kun je hier zien.

U kunt uw gift storten voor Burgum op: NL42RABO0137148763 t.n.v. RK Parochie Pax Christi o.v.v. Vastenactie Verbetering Onderwijs in Ethiopië.
of voor Dokkum op: NL78ABNA0470542179 t.n.v. RK Parochie Pax Christi o.v.v. Vastenactie Verbetering Onderwijs in Ethiopië.
logo edukans

 

logo KBOKBO Dokkum

Maandag 24 februari 2020 is de jaarvergadering en deze middag zal “De Wâldklank” voor ons optreden. Komt u gerust eens langs op een van deze gezellige middagen van de Katholieke Bond voor Ouderen ( KBO ) in de Vincentiuszaal aan de Koningstraat in Dokkum. Deze middagen beginnen om 14.30 uur. U bent van harte welkom.

santegidio

“Gemeenschap van Sant’Egidio: het leven delen met wie kwetsbaar is”.

Wij ontvingen van de Gemeenschap van Sant’Egidio de volgende introductie: “De Gemeenschap van Sant’Egidio zet zich, geïnspireerd door het Evangelie, wereldwijd in voor vriendschap met armen en voor vrede tussen de volken. Sinds haar ontstaan in 1968 komen op steeds meer plaatsen in de wereld vrijwilligers na hun dagelijkse werk samen om te bidden en op zoek te gaan naar de armen in de wijken van hun stad. Zo groeide de vriendschap met daklozen, kinderen in achterstandswijken, eenzamen ouderen, migranten, gehandicapten en gevangenen. Wereldwijd werken we aan vredesbemiddeling, afschaffing van de doodstraf en interreligieuze dialoog. In alles wat Sant’Egidio doet, gaat het om vriendschap met wie aan de kant staat, met wie ervaart dat hij of zij kwetsbaar is en het niet alleen kan. In Nederland bestaan op meerdere plaatsen gemeenschappen waar samen wordt gebeden de deze vriendschap wordt beleefd. In Leeuwarden organiseerde Sant’Egiodio op 17 januari een maaltijd voor armen en eenzamen. Een 40-tal mensen schoven aan in een warme vriendschappelijke sfeer. De vrijwilligers van de beginnende gemeenschap in Friesland hadden gekookt en zaten mee aan tafel. Er is groot enthousiasme bij allen om dit op regelmatige basis door te zetten. Die avond vond ook voor de derde keer het gebed van Sant’Egidio in Leeuwarden plaats, met zo’n 30 deelnemers.”


Deze lekenbeweging is vanuit het niets ontstaan in een klein kerkje in Rome, de Sant’Egidio in het jaar 1968. Dat was de tijd van de grote opstand tegen de gevestigde orde door arbeiders en studenten, de maatschappij-brede roep om democratisering en het 2e Vaticaans Concilie. In vijftig jaar tijd is ze uitgegroeid tot een wereldwijde vrijwilligersorganisatie. Op dit moment zijn er 70.000 vrijwilligers aanwezig in 70 landen. En de groei gaat door. Inmiddels is er dus ook een beginnende gemeenschap in Friesland. Over deze beweging, haar ideeën, haar rol in de tegenwoordige samenleving en haar indrukwekkende groei komt Colm Dekker ons meer vertellen.

Martinushuis, Hillamaweg 37, Burgum (achter RK kerk)
18 februari om 20.00 uur.
Entree € 3,- inclusief koffie/thee.

 

 

Ons brood gedoopt in licht …ons brood gedoopt

In onze Pax Christiparochie willen wij op donderdagen in de Veertigdagentijd een kennismakingscursus of ‘opfriscursus’ geven als inleiding in geloof, kerk en liturgie. Wij willen dit doen aan de hand van het boek ‘Ons brood gedoopt in licht’ van Andries Govaart.

De cursus is anders dan het gebruikelijke aanbod van catechese en toerusting. Zij is uitdrukkelijk bedoeld als inleiding en kennismaking. Deze reeks avonden is specifiek gericht op mensen die (nog) niet goed bekend zijn met de katholieke wijze van geloven en kerk-zijn. Wij denken daarbij aan mensen die niet gedoopt zijn, maar wel op zoek zijn naar zingeving. Of aan mensen die buiten de katholieke kerk gedoopt zijn, en meer willen weten van het katholieke geloof. Of aan mensen die wel katholiek gedoopt -en eventueel gevormd- zijn en die na lange(re) tijd hun kennis en inzicht weer wat willen opfrissen.

De avonden vinden plaats op zeven donderdagen kort vóór en in de Veertigdagentijd. Wij komen samen in de pastorie te Dokkum om 20.00 uur. De data zijn: donderdag 20 en 27 februari, 5, 12, 19 en 26 maart en 2 april. Wij willen vragen om u uiterlijk op zondag 16 februari aan te melden. Aanmelden kan bij het parochiesecretariaat: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Voor eventuele vragen kunt U terecht bij pastor Jan van Beek, tel.: 06 8386 8271. De cursus kan alleen doorgang vinden als er tenminste 12 aanmeldingen zijn.

Als u iemand kent in uw omgeving, familie of kennissenkring kent, waarvan u weet dat hij of zij belangstelling voor deze cursus zou kunnen hebben, geef deze tekst dan door. alvast onze hartelijke dank.

Weet dat u van harte welkom bent,
pastoor Paul Verheijen en pastor Jan van Beek

logo kerkbalansStart Actie Kerkbalans 2020: Geef voor je kerk

De jaarlijkse actieperiode van Actie Kerkbalans is van start gegaan. Wist u dat Kerkbalans de grootste fondsenwerfactie van het land is? Door het hele land vragen plaatselijke kerken en parochies aan hun leden om een financiële bijdrage over te maken. In de komende weken valt ook bij u de brief voor Kerkbalans op de mat. Doet u ook weer mee? De kerk kan alleen bestaan dankzij de financiële steun van haar leden. Doe mee aan Actie Kerkbalans en vul het toezeggingsformulier ruimhartig in.

Via deze weg willen we u alvast hartelijk bedanken voor uw bijdrage!

Het Leven en denken van Etty HillesumEtty Hillesum


Ditmaal een bijzondere lezing. Etty Hillesum was een zeer gelovige vrouw, een echte mystica, maar ze heeft heel eigen wortels. Ze is geboren in 1914 in een Joods gezin. Als jong meisje is ze op een aantal punten niet gelukkig met zichzelf en in 1941 gaat ze in Amsterdam in therapie. Haar therapeut Julius Spier is door Carl Gustav Jung opgeleid, afkomstig uit Duitsland en eveneens van Joodse herkomst. De therapeutische relatie ontwikkelt zich tot een intensieve liefdesrelatie. In wisselwerking met Spier en onder invloed van de vooroorlogse Duitse en Russische literatuur begint Etty aan een intensief proces van zelfanalyse dat zijn neerslag vindt in tien dagboeken en enkele series brieven die behalve goudeerlijk ook literair van zeer hoog niveau zijn. Het sleutelwoord bij Etty Hillesum wordt meer en meer ‘universele liefde’.

Etty’s spirituele ontdekkingstocht vindt plaats in een wereld waar de positie van de Joden steeds nijpender wordt tot op het punt dat zij maatschappelijk geheel uitgestoten zijn. In 1943 wordt ze samen met bijna haar hele familie gedeporteerd naar kamp Westerbork. Begin september van dat jaar wordt ze op transport gesteld naar Auschwitz. Hier sterft ze enkele maanden later.

Uit de schriftelijke getuigenissen blijkt dat ze haar ideaal van ‘universele liefde’ tot het laatst in de praktijk heeft gebracht en zelfs verder heeft ontwikkeld. Ze was een baken van licht en hoop voor iedereen in haar omgeving, ook in moeilijke tijden. Met een genadeloze eerlijkheid beschrijft ze hoe zijzelf en de mensen om haar heen keer op keer bezwijken onder de mishandelingen en de vernederingen en zich keer op keer weer oprichten en de hoop hervatten. Bijzonder is dat zij zelf tot het laatst toe weigert om de Duitsers te haten.

Hoe heeft deze onzekere ‘bakvis’ zich in slechts enkele jaren kunnen ontwikkelen tot de wijze mystica die ze op het eind van haar leven is? Langs welke wegen rijpten haar zelfinzichten en denkbeelden? Wat kunnen we van haar leren? Hierover gaat mevrouw Addie Reidsma ons in de komende Martinushuislezing meer vertellen.

14 januari 2020. Aanvang 20.00 uur
Leven en denken van Etty Hillesum – door mevr. Addie Reidsma
Martinushuis, Hillamaweg 37
9251 KA Burgum

 

Adventsactie RGB

AANPAK MOEDER – EN KINDERSTERFTE IN EL SALVADOR.

Wat is er aan de hand?
In het noorden van El Salvador, ligt de plattelandsgemeente Guarjila. Tijdens de burgeroorlog werd deze plaats volledig verwoest en vluchtte de bevolking naar buurland Honduras. Na hun terugkeer uit de vluchtelingenkampen bouwden de inwoners Guarjila weer op. De Amerikaanse non en kinderarts zuster Ana Manganaro zette hier een gezondheidskliniek op en leidde een groep tienermeisjes op tot gezondheidsvoorlichters. De kliniek richt zich op medische zorg – vooral aan zwangere vrouwen en jonge kinderen – voorlichting en educatie. Tegenwoordig beschikt de kliniek over een team van artsen en andere zorgverleners. Toch sterven nog te veel moeders en kinderen tijdens de bevalling. Ook lopen jonge kinderen het gevaar te overlijden aan ondervoeding en infectieziektes als diarree en longontsteking. De kliniek heeft onvoldoende middelen om hier iets aan te doen en de overheid is niet in staat te voorzien in de behoeften van de kliniek.
Wat willen we bereiken?
Dit project heeft tot doel de gezondheid en voeding van (aanstaande) moeders en jonge kinderen (tot 2 jaar) te bevorderen en sterfte van moeders en kinderen bij de bevalling terug te dringen.
Hoe doen we dat?
Zwangerschap en bevalling vormen een gezondheidsrisico. De kliniek heeft daarom een opvanghuis ingericht waar aanstaande moeders de laatste weken voor hun bevalling kunnen verblijven. Het aantal opvangplaatsen is echter niet toereikend en moet dringend worden uitgebreid, van 8 naar 11. Om ondervoeding en babysterfte tegen te gaan wil de kliniek borstvoeding stimuleren. Zo’n 60 tot 80 vrouwen worden getraind om voorlichting te geven over borstvoeding aan zwangere vrouwen en moeders met kinderen tot 2 jaar. Ook wil de kliniek moeders én vaders adviseren over borstvoeding, en huisbezoeken brengen om borstvoeding te promoten en te begeleiden. Daarnaast heeft de kliniek plannen voor het opzetten van moestuinen, want gezonde- en gevarieerde voeding is een noodzaak. Zes maanden na de start, als de eerste groente geoogst kan worden, krijgen ze praktijklessen in het bereiden van gevarieerde maaltijden. U ziet er wordt gewerkt aan een gezonde medische voorlichting, zorg voor moeder en kind, daarnaast goede voeding voor het hele gezin.

In deze Adventstijd kijken wij uit naar de zwangere Maria en de komst van Jezus, ons Kerstkind.
Mogen wij ons hart latenspreken door een gift over te maken op een van onderstaande rekeningnummers of uw gave te deponeren in de collectebus in de kerk, zodat deze vrouwen met uw hulp een gezonde bevalling hebben, een gezond kindje krijgen en hoop op een gezonde toekomst.


U kunt uw gift storten voor Burgum op: NL42RABO0137148763 t.n.v. RK Parochie Pax Christi o.v.v. Adventsactie Aanpak Moeder – en Kindersterfte in El Salvador.
U kunt uw gift storten voor Dokkum op: NL78ABNA0470542179 t.n.v. RK Parochie Pax Christi o.v.v. Adventsactie Aanpak Moeder – en Kindersterfte in El Salvador.
Namens kinderarts Ana Manganaro en de aanstaande moeders hartelijk dank,
VOMgroep Burgum-Dokkum.

foto adventsproject 2019

 

Op 15 oktober j.l vond de eerste Martinushuislezing van dit seizoen plaats: “Clara van Assisi” door mevrouw Marjan Bouritius. Er waren vierentwintig toehoorders en de reacties waren positief, voor zover wij ze gehoord hebben: geen slecht begin van de nieuwe cyclus.

Op 3 december vindt de volgende lezing plaats.Roland Putman

Nieuwe ontwikkelingen in religieus Nederland.
Inleider: Franciscaan Roland Putman

De kerken lopen leeg en kloosters sluiten hun deuren omdat er te weinig religieuzen meer zijn. Tegen deze achtergrond zien wij de afgelopen jaren een, kleine en voorzichtige, opleving bij onder andere de Benedictijnen, de Dominicanen en de Franciscanen. Wat betekent het voor een religieuze gemeenschap als er, nadat men zich eigenlijk al heeft neergelegd bij het ‘uitsterven’ van de gemeenschap in Nederland, zich ‘ineens’ nieuwe kandidaten aanmelden? Wat betekent dit voor de ‘zittende’ broeders en zusters, die zich misschien al met het ‘uitsterven’ verzoend hadden? Wat betekent dit voor de ‘nieuwe’ broeders en zusters, die meestal een groot leeftijdsverschil zullen ervaren en die misschien op een heel andere manier in de kerk en in het religieuze leven staan dan die hen voorgingen? Welke nieuwe mogelijkheden en uitdagingen zien de Franciscanen nu voor zichzelf? Welke hedendaagse vormen van ‘georganiseerde spiritualiteit’ zijn er nu aan het ontstaan?

Op deze en gelijksoortige vragen zal ingegaan worden door Roland Putman uit Den Bosch, lid van de Franciscaanse orde en pastoor in de Bommelerwaard.

Dinsdag 3 december 2019 om 20.00 uur
Martinushuis, achter de RK Kerk
Entree: € 3,- (incl. koffie/thee)

 

Mariabeeld kapel 1          

         Op 5 november: Een avond over Maria en Marialiederen

 

Ds. Herman F.de Vries uit Dokkum heeft een boek geschreven met meditaties over Maria, de moeder van Christus. Op 5 november 2019 hoopt hij te komen vertellen hoe hij tot het schrijven van zijn boekje met meditaties is gekomen. Met dit boekje en zijn activiteiten wil ds.de Vries een bijdrage leveren in het grote werk van de oecumene, de ontmoeting tussen mensen met een verschillende achtergrond en afkomstig uit verschillende geloofstradities. Welke betekenis heeft Maria voor kerk en gelovigen? Is er een brug te slaan tussen de Rooms-Katholieke Kerk en de kerken afkomstig uit de Reformatie? En is Maria die brug? Ook zal hij het gebed tot Maria – Ave Maria – bespreken en toelichten, alsmede zijn tekst van een oecumenisch Ave Maria presenteren.
Samen met Chris Fictoor, componist, heeft Herman de Vries een bundel met twaalf Marialiederen uitgegeven, geschikt voor oecumenisch gebruik. Naast Marialiederen van de protestantse auteur zijn in deze bundel ook een aantal Marialiederen van Chris Fictoor en Kees Waaijman opgenomen, beiden Rooms-Katholiek en tevens Karmeliet. Bij het schrijven van de liederen hebben Fictoor en de Vries de eredienst voor ogen gehad. Drs. A.A.M. Brok, commissaris van de Koning in Fryslân, heeft het voorwoord geschreven voor deze bundel. We zingen én bespreken een aantal liederen. Er is natuurlijk alle gelegenheid om ds. de Vries vragen te stellen.
Van harte welkom in de Blijenhofkapel, Prinses Margrietstraat 63, Burgum op 5 november om 19.30 uur. Kosten € 3,00 p.p

Oogstdankvieringen

Zaterdag 26 en zondag 27 oktober is er een oogstdankviering. Zaterdagavond om 19.00 uur in Dokkum. Zondag 27 oktober 10.00 uur in Burgum.
Na de beide vieringen is zoals bijna een traditie een veiling van uw meegebrachte producten uit eigen tuin. Of uit die van een ander. Denk breed. Wat geeft onze natuur en wat is er van te maken? Het pure product of verwerking van meerdere producten bij elkaar. De oogst is aan u. De opbrengst van al deze veelzijdigheid is voor het Caravanproject.
Na afloop van de vieringen bent u van harte welkom om onder het genot van koffie, thee, limonade en taart mee te bieden tijdens de veiling. Doe actief mee of geniet in stilte van een ander die heel graag de eigenaar van een product wil worden.
Lukt het niet om bij de viering aanwezig te zijn, schuif tijdens de koffie aan. Heeft u wel producten die geveild kunnen worden, maar u bent niet in de gelegenheid om zelf te komen. Laat het door een ander bij de kerken bezorgen. Zo deelt u mee in de rijke oost die wij met elkaar delen.

Graag tot ziens op 26 of 27 oktober

Werkgroep oogsdankviering2017 oogstdankdag

GEMEENSCHAPSOPBOUW
De leden van de parochiegemeenschap moeten echte zorg hebben voor elkaar. De warmte uitstralen van mensen die wat voor elkaar over hebben; mensen die zich lid voelen van een familieverband. Een gemeenschap die in haar eigen kracht gelooft, straalt ook wat uit en daarvan gaat een wervende kracht uit voor anderen.

Parochiebestuur en parochievergadering

Een parochie heeft natuurlijk ook een bestuur nodig. Deze mensen worden op voordracht van de parochie door de bisschop van Groningen benoemd. Het parochiebestuur is eerst en vooral verantwoordelijk voor de materiële zaken binnen de parochie. Daarbij valt te denken aan zorg voor de financiën, de gebouwen en het levensonderhoud van de pastores. De parochievergadering bestaande uit vertegenwoordigers van de vier taakvelden in de parochie buigt zich vooral over het te voeren pastorale beleid. De vice-voorzitter en de secretaris van het parochiebestuur hebben diezelfde taak in de parochievergadering.
Op dit moment is vice-voorzitter: Jan Arends, Iepenlaan 35 9103 RJ Dokkum tel 0519-295996

Bankrekening

ABN-AMRO-bank rekeningnummer 47.05.42.179 t.n.v. R.K. Kerk te Dokkum  IBAN NL78ABNA0470542179

Redactie parochieblad
Bonemare, ons parochieblad is tot op heden het belangrijkste communicatiemiddel in de parochie. Er wordt dan ook de grootst mogelijke zorg aan het blad gegeven. Voor in elk nummer staat te lezen wanneer de kopij voor het volgende nummer moet worden ingeleverd. Het blad verschijnt 7 keer per jaar en een abonnement is per jaar € 12.50. De Bonemare wordt in full colour gemaakt samen met uitgeverij de Zalige Zalm.
Inleveradres voor de kopij: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of in de brievenbus van de pastorie aan de Hoogstraat. De redactie wordt verzorgd door Frits Eshuis en Anneke Aagtjes.

Parochie van de Heilige Martinus en de Heilige Bonifatius en Gezellen.

De parochie maakt deel uit van het vicariaat Friesland - Noordoostpolder in het bisdom Groningen-Leeuwarden. Officieel heeft onze Bonifatiusparochie een meer uitgebreide naam, namelijk Heilige Martinus en Heilige Bonifatius en Gezellen. We zijn een diasporaparochie, dat wil zeggen een geloofsgemeenschap met een uitgestrekt gebied. Er horen naast Dokkum nog 59 dorpen tot het grondgebied van onze parochie. Er is maar in één plaats gelegenheid tot het bezoeken van de vieringen, namelijk in Dokkum. Daar staan zowel de parochiekerk als de pelgrimskapel. Met de parochie van de heilige Martinus te Burgum bestaat een nauwe samenwerking. Zo worden de pastores gedeeld en zijn er ook op andere gebieden vormen van samenwerking.

Hartelijk welkom op de website van R.K. Parochie van Dokkum. Bijzondere levensmomenten worden omgeven met de bijbelse boodschap, een bemoedigend woord, een gezamenlijk gebed. Er wordt ruimte gegeven om God-met-ons te beleven en te vieren op vreugdevolle en moeilijke momenten, op zon- en feestdagen, bijna iedere dag.
Op deze site vindt u een overzicht van activiteiten en diensten van onze parochie. De parochiekerk is vanaf 1 juni t/m 15 september elke middag van 2-5 uur geopend. Op andere tijden in overleg met de pastorie.
De bonifatiuskapel is vanaf 15 mei t/m 15 september elke middag van 2-5 uur geopend (Op andere tijden: kijk bij Bonifatiuskapel)

 

Katholieke Bond van Ouderen
Sinds 1989 bestaat er in de parochie een afdeling van de KBO. De bond behartigt samen met de protestants-christelijke en de algemene bond de belangen van ouderen (50-plussers). Daarvoor heeft men zitting in de zogeheten ouderen-adviesraad. Daarnaast organiseert men een aantal keren per jaar een bezinnende en ontspannende activiteit voor leden en belangstellenden. Ook op provinciaal niveau is de afdeling vertegenwoordigd en vinden er een aantal activiteiten plaats. Contact klik hier.

Oecumene
De locatie H. Bonifatius van de Pax Christiparochie is lid van de Raad van Kerken Dokkum. Daarin zijn ook vertegenwoordigd de PKN-kerken, de Verenigde Christelijke Gemeente, de Christelijk Gereformeerde kerk. De Raad organiseert een aantal zaken. Namens de parochie hebben pastor Paul Verheijen, René Veffer en Hans Ludema zitting in de Raad van Kerken.
Sinds een aantal jaren mikt de Raad van Kerken op laagdrempelige vieringen waarbij alle leeftijden worden aangesproken. Voor meer informatie zie: Raad van Kerken

Pastoresconvent
De pastores van praktisch alle kerkgenootschappen van Dokkum komen een paar maal per jaar samen voor gesprek en ontmoeting. Secretaris: pastor Paul Verheijen, Hoogstraat 25, 9101 LH Dokkum, telefoon 0519-292476.

Kommissie Geestelijke Verzorging Sionsberg
Om de twee maanden komt de KGVS bij elkaar. Predikanten en vertegenwoordigers van diverse kerken buigen zich over taken rond het pastoraat in ziekenhuis en verpleeghuis Talma - Sionsberg. Daarnaast organiseert de KGVS een jaarlijkse thema-ochtend voor alle pastores uit de regio Noord-Oost Friesland. Afgevaardigde van de parochie is pastor Paul Verheijen. 

Vincentiuszaal
De Vincentiuszaal ligt tegenover de kerk aan de Koningstraat in Dokkum. Van dit gebouw wordt regelmatig gebruik gemaakt voor parochiale activiteiten. Er zijn in het gebouw twee zaalruimtes, een kleine zaal en een grotere zaal die zowel voor parochianen als niet-parochianen te huur zijn.

De wijkcontactgroep
De wijkcontactpersonen zijn de ogen en oren van de parochiegemeenschap in een bepaalde wijk. Ze zijn een aanspreekpunt voor parochianen, bezoeken nieuwkomers, zorgen voor de verspreiding van de jaarlijkse actie Kerkbalans en ook zij verwijzen naar pastores wanneer dat nodig of gewenst is. De wijkcontactpersonen zijn voor vier jaar aangesteld met een eventuele verlenging van vier jaar. Ook als groep komen ze regelmatig bij elkaar om zich te bezinnen. De coördinatie van de wijkcontactgroep is in handen van mevrouw Maria Winters, Mockamawei 19 - 9121 CB Aalzum, telefoon 0519-294585.

Raad van Kerken
In de Raad van Kerken Burgum werken de Protestantse Gemeente, de locatie Sint-Martinus van de Pax Christiparochie, de Doopsgezinde Gemeente Veenwouden en de Vrije Evangelische Gemeente samen. De Raad van Kerken beijvert zich om hier ter plaatse de eenheid onder de christenen te bevorderen door: * Het stimuleren van onderlinge samenwerking tussen de plaatselijke kerkelijke gemeentes en parochie; * Samen ons geloof in God te vieren; * In gezamenlijkheid activiteiten te organiseren die kerkmensen en parochianen bijeen brengt. Kortom, de Raad van Kerken zet in op wat ons samenbindt en wil het besef van onze eenheid in Christus versterken door ontmoeting, gesprek, vieringen e.d. in een sfeer van openheid van geest, ruimhartigheid en hartelijkheid.  

RvK-diensten
Jaarlijks organiseert de RvK  Burgum oecumenische vieringen rond de christelijke feesten: Op 2e Paasdag, op Pinksterzondag en op 2e Kerstdag. Daarnaast is er een Vredesvesper tijdens de vredesweek en een viering in de week van Gebed voor de Eenheid van de Christenen. 
 
Contactpersoon:Douwe Posthuma, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. (voorzitter raad van kerken)
Contactpersoon Martinusparochie: Joop Altheer, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Informatie over de andere kerken die deel uit maken van de Raad van Kerken vindt u op de volgende websites:
Doopsgezinde Gemeente - www.dgveenwouden.doopsgezind.nl 
PKN kerken Burgum: - www.pgburgum.nl
Vrije Evangelische Gemeente - www.vegburgum.nl
Kerkplein Burgum: - www.kerkplein-burgum.frl

Het Martinushuis wordt beheerd door Herman Waagemans.
Verdere informatie via 06-43277080.

LITURGIE
Een van de manieren waarop de parochie haar geloof tot uitdrukking brengt is de liturgie. We komen vierend samen om God te danken, te leren van zijn Woord, uit te wisselen, en (zeker in de weekendvieringen) in de Maaltijd inspiratie op te doen, nieuwe kracht.Deze vieringen dienen gedragen te worden door een goede voorbereiding van de kant van de voorganger en (minstens zo belangrijk) een actief meedoen van de verzamelde geloofsgemeenschap.
De parochie kent een coördinator voor het gebied van de liturgie, te weten: mevrouw Ann Dikhoff, Legeweg 23, 9101 MB Dokkum, telefoon 0519-293956. Zij coodineert een aantal werkgroepen en kan vragen betreffende de liturgie beantwoorden.

Misdienaars, acolieten

Bij de vieringen in onze parochies helpen Misdienaars en Acolieten mee om de Liturgie goed te kunnen vieren. Klik op bovenstaande link voor meer informatie over hun werk en over de contactpersoon.


lectoren
De lectoren (lectrices) dragen zorg voor de lezing van het Woord en gaan voor bij de voorbeden. Coördinatie van deze groepen en opleiding van nieuwe leden wordt verzorgd door mevrouw Ann Dikhoff (adres: zie boven)

Kosters
Er is een drietal kosters dat er voor zorgt dat het kerkgebouw klaar is voor de vieringen.

St. Caeciliakoor
Dit gemengd koor zingt in een groot deel van de vieringen in de parochie, onder meer in het weekend, bij gelegenheid van rouw en trouw en op kerkelijke feestdagen. Men repeteert op woensdagavond van 19.45 uur tot 21.45 uur in de pastorie. In het jaar 2016 bestaat het koor 50 jaar. Contactadres: Mevr. B. ter Horst, Markt 26, 9101 LS Dokkum, telefoon 0519 - 297321.

Diensten onder leiding van parochianen
We kennen sinds een aantal jaren de zogeheten DOP-vieringen (diensten onder leiding van parochianen). Zo ongeveer eens per maand wordt van de weekendvieringen verzorgd door een paar parochianen, deel uitmakend van een grotere werkgroep. Met de hulp van één der pastores en de medeleden bereiden ze tijdens de Schriftinstuif een overweging voor. De vieringen hebben meestal het karakter van een Woord- en Communieviering, waarbij de van een eerdere Eucharistieviering bewaarde Heilige Communie ook wordt uitgedeeld aan de aanwezige gelovigen. Voor inlichtingen kunt u terecht bij mevrouw Ann Dikhoff (adres: zie boven)

Gezinsvieringen en kinderwoorddienst
Om de vieringen ook voor de kinderen aantrekkelijk te maken is er een aantal malen per jaar een gezinsviering. Deze vieringen worden voorbereid door een groep uit de parochie. Er wordt geprobeerd om zoveel mogelijk verband te leggen tussen het leven in de gezinnen en de Boodschap van het Evangelie.
Aanspreekpunt is mevrouw Ilse Schreuder - Mockamawei 7 - 9121 CB Aalzum.
In datzelfde kader is er tijdens de zondagsviering eens in de 14 dagen gedurende het gehele schooljaar een "kinderwoorddienst". De kinderen gaan dan aan het begin van de viering naar de pastorie om daar op hun eigen niveau met het zelfde Evangelie als wat in de kerk gelezen wordt bezig te gaan. In de Adventstijd en de Veertigdagentijd is er elke zondag kinderwoorddienst.
Contactadres: mevr. Sacha Coors-van Erp - Wilogenlaan 8 - 9103 SC Dokkum, telefoon 0519-701328.

Bloemversiering
We hebben in de Rooms-Katholieke kerk een goede traditie in het verzorgen van de kerkruimte. Bloemen zijn daarbij een onmisbaar element. Elke zondag weer staan er verse bloemen. Op feestdagen wordt er extra uitgepakt en ook bij rouw- en trouwvieringen kan de kerk in overleg met de betrokkenen extra versierd worden. Een aantal vrijwilligers draagt hier zorg voor. U kunt hen bereiken via mevr. Lies van Erp - Lisdodde 21 - 9103 RS Dokkum, telefoon 0519-221575.

Schoolviering
Eén keer per jaar op Palmzondag verzorgen team en kinderen van de Bonifatiusschool een schoolviering waarbij uiteraard alle gezinnen uit de parochie van harte welkom zijn.
Het adres van de school is: R.K. Jenaplan Bonifatiusschool, Kapellaan 3, 9101 WB Dokkum, telefoon 0519-292968. 

Maghetietsmeerzijn beeldmerk origineel transparant

De Pax Christiparochie wil nadrukkelijk ook een lerende gemeenschap zijn. Ons geloof is een kwestie van lichaam en ziel, van hart en verstand. Als we ons verdiepen over hoe de wereld in elkaar zit, de samenleving, de mens, dan gaan we steeds beter ontdekken wat de wijsheid van ons geloof is. Omgekeerd: als we beter begrijpen wat onze geloofswaarheden eigenlijk betekenen, dan kunnen wij het gesprek met onze omgeving met zelfvertrouwen voeren. Onder het motto ‘Mag het iets meer zijn …?’ organiseren we daarom jaarlijks een programma voor volwassenen van de hele parochie en ook voor belangstellenden van buiten. In Burgum zijn dat de zogenaamde Martinushuislezingen, in Dokkum telkens wisselende catechetische programma’s. Discussie en gesprek zijn daarvan natuurlijk sowieso altijd een vast bestanddeel.

 

Eerste Communievoorbereiding
Wanneer de kinderen in groep 4 van de basisschool zitten worden zij en hun ouders benaderd om deel te nemen aan de voorbereiding op de Eerste Heilige Communie. Op een twaalftal woensdagmiddagen komen de kinderen samen in de pastorie. Gebruikt wordt het communieproject van ons bisdom: Het geheim van de Eucharistie. Daarnaast zijn er twee ouderavonden om ook op volwassen manier een voorbereiding te hebben op dit belangrijke sacrament. Meestal is er kort voor de Eerste Communie een broodmaaltijd in de parochiekerk verzorgd en opgegeten door ouders en kinderen.
De voorbereiding wordt begeleid door een ouder (vacature) en pastor Paul Verheijen (adres: pastorie van Dokkum)

Geloofsgesprekken voor Jongeren en Vormselvoorbereiding
De parochies Burgum en Dokkum bieden samen aan jongeren na de basisschool een drie-jarig programma van geloofsgesprekken aan. In een paar blokken van vier avonden komen de jongeren van beide parochies samen onder leiding van jongeren en pastor. Daar worden thema's besproken die met hun leven als middelbare scholier te maken hebben. In het derde jaar vindt dan de directe voorbereiding op het sacrament van het Heilig Vormsel plaats. Voor de ouders van de jongeren is er eens per jaar gelegenheid tot ontmoeting met de begeleiders tijdens een ouderavond. Ook de begeleiders zelf komen een paar maal per jaar samen ter voorbereiding op de avonden met de jongeren.
Contactpersonen: De pastor Paul Verheijen (adres: pastorie van Dokkum).

Geloofsgesprekken voor Volwassenen
Er wordt naar gestreefd om minstens eens per jaar een cursus van vier avonden over een geloofsonderwerp te organiseren. Opzet en tijd van de cursus worden via een folder in de Bonemare bekend gemaakt.
Aanmelding voor de bijeenkomsten bij de heer John Dikhoff (adres: zie hiervoor) en pastor Paul Verheijen (adres: zie hiervoor).
Ook in de parochie van Burgum worden bijeenkomsten gehouden. Ook hiervoor zijn de bovengenoemde contactpersonen het aanspreekpunt.

Schriftinstuif
De overwegingen tijdens vieringen onder leiding van parochianen (zie DOP-viering bij het hoofdstuk liturgie) worden voorbereid tijdens de Schriftinstuif. De naam zegt het al: de bijeenkomsten hebben een open karakter, dat wil zeggen dat alle parochianen welkom zijn, ook wanneer u slechts af en toe kunt of wilt komen.
Tijdens de Schriftinstuif kijken we naar de bijbelteksten die centraal zullen staan in de komende viering onder leiding van parochianen. Pastor Paul Verheijen verzorgt de avond die het karakter van een joods leerhuis draagt, waarbij de inbreng van elke deelnemer als hoogst waardevol wordt gezien. De avonden duren van 8 tot 10 uur en worden gehouden in de pastorie op de maandagavond aansluitend aan het weekend waarin een DOP-viering werd gehouden. Elke bijeenkomst begint met een avondgebed dat door één van de aanwezigen is voorbereid.
Contactadres: mevrouw Ann Dikhoff, Legeweg 23, 9101 MB Dokkum, telefoon 0519-293956.

Zaaigoed:
Om ondersteuning te bieden bij gelovig opvoeden, worden er een aantal themabijeenkomsten ( 5 keer per jaar) georganiseerd voor ouders/verzorgers van kinderen van 0 tot 6 jaar (maar ook ouders met kinderen van basisschoolleeftijd zijn welkom). Tijdens deze bijeenkomsten wordt van gedachten gewisseld over diverse thema's.

DIAKONIE
De parochie is niet alleen bedoeld als bron van inspiratie, maar ook als een gezamenlijk doel: werken aan wat Christus noemde het Koninkrijk van God (het ideaal van vrede en gerechtigheid). Nadat we openlijk geconstateerd hebben dat armoede in Nederland bestaat, kunnen we niet met gevouwen handen blijven zitten. We kunnen een gastvrije groep mensen zijn. Naar binnen toe voor elkaar, door naar elkaar te luisteren, respect te hebben voor de verschillen, elkaar ruimte te geven en vooral ook directe zorg voor elkaars welzijn te hebben. Naar buiten toe gastvrij zijn kan blijken uit de aandacht die we hebben voor asielzoekers, voor oecumenische contacten en in Dokkum ook heel bijzonder voor de pelgrims, die hier naartoe komen. Het getuigt niet van gastvrijheid, wanneer we deze groepen vooral als een last op onze nek beschouwen.

Caritas Dokkum
Het werk van de Parochiale Caritas Instelling (PCI) is tweeledig, namelijk zowel het verlichten van financiele noden als het vergroten van de bewustwording van de problematiek van armoede in een welvarend land onder de parochianen. Er zijn nog steeds mensen die ondanks de toegenomen welvaart buiten de boot vallen. Niet overal blijkt een waterdichte regeling voor te bestaan. Een aanvraag om hulp van de PCI loopt altijd via de pastores. Er zijn slechts zeer beperkte geldmiddelen beschikbaar!
Contactadres mevrouw Marjan Oonk, Zuiderbolwerk 99, 9101 NX Dokkum, telefoon 0519-222266

De VOM-groep
De parochiale werkgroep voor Vrede, Ontwikkeling en Missie is gericht op het ontwikkelen van de bewustwording van de problematieke van de zogeheten "derde wereld." De groep richt zich op het ontwikkelen van de eigen bewustwording, maar ook op het voeren van een aantal jaarlijks terugkerende acties zoals Solidaridad (in de Advent ten behoeve van Zuid-Amerika), de Vastenactie (in de veertigdagentijd voor Pasen). Ook de Vredesweek en andere missiegerichte acties horen tot het takenpakket van de VOM-groep. Daarnaast wordt de jaarlijkse Oogstdankviering door de groep voorbereid. Samen met de VOM-groep van de parochie Burgum worden er ook vieringen voorbereid die dienen als voorbereiding op de acties en als bewustwording van de hele parochie.

De bezoekgroep
De parochie kent een bezoekgroep. Die is gericht op parochianen die contact willen houden met de kerk maar die om welke reden dan ook het contact dreigen kwijt te raken. Dat kan bijvoorbeeld zijn door ouderdom, door het verlies van een partner of door chronische ziekte. De leden van de bezoekgroep zijn mensen die goed kunnen luisteren en mee kunnen leven. Wanneer dat nodig is of door de bezochte parochiaan gewenst kan de bezoeker een contact tot stand brengen met een van de pastores. De coördinatie van de bezoekgroep vacature

Bezoek bij ziekenhuisopname
Wanneer een parochiaan in het ziekenhuis wordt opgenomen zal doorgaans pastor Paul Verheijen op bezoek komen. Er wordt wel van de familie van de patiënt verwacht dat de opname in het ziekenhuis wordt doorgegeven aan de pastorie!. We merken nog te vaak op dat vergeten wordt even te bellen, terwijl de patient op bezoek van een pastor ligt te wachten. Willen de familieleden daar rekening mee houden!

Vincentiusvereniging
Onder auspicien van de Vincentiusvereniging wordt er in de parochie regelmatig aandacht gevraagd voor kleine projecten in de 'derde wereld'. In Dokkum vond nu zo'n 35 jaar geleden de start plaats van de zogeheten "Hongercollecte India". Die actie wordt tot op de dag van vandaag voortgezet. Nu worden er van de ingezamelde gelden onder andere huizen gebouwd in Hubli in India. De parochie heeft sinds de oprichting ruim 35.000 Euro ter beschikking gesteld aan de Nederlandse Vincentiusvereniging voor dit doel. Geld dat komt uit de gaven van de parochianen in de met name genoemde collecte. Sinds deze zomer is men ook bezig met het zogeheten 'caravanproject' waarbij gezinnen die nooit aan vakantie toekomen een week lang kosteloos kunnen verblijven op een camping in de parochie. Deze gezinnen komen van elders uit het land, terwijl gezinnen uit onze omgeving dezelfde mogelijkheid hebben in Brabant bijvoorbeeld. Contactpersoon: de heer John Dikhoff - Legeweg 23 - 9101 MB Dokkum, telefoon 0519-293956.

Bergum

Burgum

Dokkum

Dokkum

schiermonnikoog

Schiermonnikoog

Newreader

Inhoudsopgave