Pastorale brief 8

Ik ben de deur

In het Evangelie dat we vorige week zondag hebben gelezen zegt Jezus over zichzelf: ‘Ik ben de deur. Als iemand door Mij binnengaat, zal hij worden gered; hij zal in en uitgaan en weide vinden’. (Joh. 10 vers 9).deur

Je ziet de deur van zo’n ouderwetse schaapsstal voor je. Op de Drentse heide vind je die nog wel. Met riet gedekte stallen. De deur is niet kinderachtig klein, maar fors want er moet een hele kudde schapen tegelijk naar buiten of naar binnen en dat gaat niet zachtzinnig. ‘s Morgens omdat ze de frisse lucht in willen hongerig naar voedsel. ‘s Avonds omdat de schapen beschutting zoeken, onderdak voor de nacht. En schapen zijn niet de makke beesten waarvoor wij de vaak houden. Dat bleek wel uit de preek van pastor Jan de afgelopen zondag.

Dat is ook mijn eigen ervaring want ik heb een tijd in Westerbork gewoond vlakbij een grote stal met Drentse heideschapen. Mijn hond kon het goed vinden met de beide honden van de herder en zo kwamen ook wij als mensen met elkaar in contact. Hij vertelde graag over zijn schapen en over zijn honden. Zo ook over hoe je herdershonden uittest. Een jonge hond zette je dan in een hok bij een ooi en haar lammetje. Het schaap liet de hond dan alle hoeken van het hok zien. En dan ging het er niet mals aan toe. Als de hond het schaap in de hoek kon drijven dan was hij geschikt voor zijn taak als begeleider van een kudde. Anders mocht de hond een prettig leventje hebben bij een hondenliefhebber en drie keer per dag uitgelaten worden, maar kon je hem niet gebruiken als herdershond.

Zoals pastor Jan dus zei (en u kunt dat nalezen in de vorige pastorale nieuwsbrief) zijn schapen geen domme, volgzame beesten. Dus hoeven we ons niet te verbijten als we tot de kudde van gelovigen behoren.

Er spreekt wel een bijzondere liefde voor ons mensen uit, als Jezus ons vergelijkt met schapen die zijn stem ook kennen en die naar Hem luisteren. Hij roept ze bij hun naam en leidt ze naar buiten. Hij staat letterlijk voor ons in, met zijn leven. Toen Hij weg had kunnen vluchten voor de dreigende dood aan het kruis, bleef Jezus op zijn post. Bewust ging hij naar Jeruzalem toen het net zich om Hem sloot. Dat doe je alleen maar als je alles voor mensen over hebt. Dezer dagen hebben we weer veel verhalen gehoord over mensen die stònden voor de vrijheid. Indrukwekkende verhalen van mensen die níét weg hebben gekeken toen joden werden afgevoerd naar Westerbork. Verhalen die verteld moeten blijven worden, ook na 75 jaar bevrijding!

Jezus is de deur. Hij leidt ons naar grazige weiden, zoals psalm 23 zingt. Voedsel in overvloed. Hij biedt ons onderdak, een schuilplaats, waar we beschut zijn tegen regen en ontij, waar we de ons kunnen opwarmen aan de andere leden van de kudde. Dat is waar we nu met de kerksluiting alleen maar van kunnen dromen. Het lijkt er op dit moment op dat er over enige tijd weer meer ruimte is om samen te komen. Wij zijn nog in afwachting van de richtlijnen van de bisschoppenconferentie hierover. Wij moeten er terdege rekening mee houden dat veel dingen dan anders zullen gaan dan wij gewend zijn. Maar wij zullen elkaar tenminste weer mogen ontmoeten, de deur gaat weer open. Wij mogen elkaar dan weer, in de kerk, bemoedigen met de boodschap van Jezus. Gelukkig maar!

Mede namens pastor Jan wens ik u een goede week toe,
pastor Paul Verheijen

pastor Paul: 0519 292476, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
pastor Jan: 06 8386 8271, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Pdf - printversie klik hier.

Eucharistieviering op de televisie

Op zondag 10 mei om 10.00 uur komt de Eucharistieviering vanuit het bisdom Haarlem. De viering in de basiliek van de Heilige Nicolaas in Amsterdam wordt voorgegaan door pastoor Eric Fennis. De uitzending is te zien op NPO2.

Feestdag van Sinte Corona, vrijdag 14 mei

Volgens het standaardwerk ‘De heiligen’ van Stijn van der Linden zijn er twee vermeldenswaardige Corona’s: de zalige Corona van Elche (waar weinigcorona van bekend is) en de heilige Corona van Egypte, waar iets meer van bekend is.
De laatste zou rond 160 in Egypte of Syrië zijn geboren en gestorven zijn in 177. In aansprekende verhalen is Corona de jeugdige echtgenote van de bejaarde Sint Victor. Toen Victor de marteldood moest sterven (hij zou met spijkers op een plank zijn vastgeslagen) bekeerde zijn vrouw zich tot het christendom. Onvermijdelijk werd ook zij ter dood gebracht, op gruwelijke wijze. Met veel moeite boog men twee palmbomen naar elkaar toe om vervolgens de arme Corona aan beide bomen vast te binden. Toen men de palmbomen weer uiteen liet zwiepen, werd de zestien of zeventien jarige Corona aan stukken gereten.

De naam Corona verwijst naar de kroon van eeuwig leven, die ze als martelares, gestorven voor het geloof, zou mogen dragen. Haar naam verwijst ook naar de munteenheid Kroon. Corona wordt om die reden aangeroepen door zakenlieden, vooral bij financiële problemen. Ze is de patroonheilige geworden van schatgravers en ook van grafdelvers. En ze is beschermheilige van slagers en van houthakkers. Dat laatste houdt verband met de wijze waarop ze werd gedood. Tenslotte wordt zij aangeroepen bij geloofsvragen en bij ingewikkelde levensproblemen.

Haar feestdag ligt niet helemaal vast. Meestal wordt 14 mei aangehouden. Een heel bekende heilige is ze nooit geworden. Sterker, als we de Corona-crisis niet hadden gehad, hadden velen niet geweten dat er ooit een heilige Corona is geweest. Nu zijn er hier en daar wat artikelen in kranten verschenen. Er zijn overigens wel enkele kerken aan haar en Victor toegewijd, zoals de kerk in Feltre (Noord Italië), in Unterreit (Duitsland) en Ennezat (Frankrijk). Haar stoffelijk overschot wordt sinds 996 bewaard in Aken.

(Ingekort naar een artikel van Ivo de Wijs, geplaatst in het tijdschrift ‘Devotionalia’ van april 2020)

Het Evangelie van de zondag

Johannes 14: 1-12 (Willibrordvertaling, 1975)

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: ‘Laat uw hart niet verontrust worden. Gij gelooft in God, gelooft ook in Mij. In het huis van mijn Vader is bijbelruimte voor velen. Ware dit niet zo, dan zou Ik het u hebben gezegd, want Ik ga heen om een plaats voor u te bereiden. En als Ik ben heengegaan en een plaats voor u heb bereid, kom Ik terug om u op te nemen bij Mij, opdat ook gij zult zijn waar Ik ben. Gij weet waar Ik heenga en ook de weg daarheen is u bekend.’ Tomas zei tot Hem: ‘Heer, wij weten niet waar Gij heengaat: hoe moeten wij dan de weg kennen?’ Jezus antwoordde hem: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader tenzij door Mij. Als gij Mij zoudt kennen, zoudt gij ook mijn Vader kennen. Nu reeds kent gij Hem en ziet gij Hem.’ Hierop zei Filippus: ‘Heer, toon ons de Vader; dat is ons genoeg.’ En Jezus weer: ‘lk ben al zo lang bij u en gij kent Mij nog niet, Filippus? Wie Mij ziet, ziet de Vader. Hoe kunt ge dan zeggen: Toon ons de Vader? Gelooft ge niet dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij is? De woorden die Ik u zeg, spreek Ik niet uit Mijzelf, maar het is de Vader die, blijvend in Mij, zijn werk verricht. Gelooft Mij: Ik ben in de Vader en de Vader is in Mij. Of gelooft het anders omwille van de werken. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, zal ook zelf de werken doen die Ik doe. Ja, grotere dan die zal hij doen, omdat Ik naar de Vader ga.’

Overweging door pastor Paul

Zusters en broeders,

priester 2Gespannen zaten we deze week woensdag weer klaar voor de persconferentie van de regering over de Corona-maatregelen. Kon er bij de dalende cijfers van de besmetting en het nog gestaag afnemende aantal mensen op de IC’s van onze ziekenhuizen afgeschaald worden of zijn we nog steeds niet veilig voor het virus? In de samenleving steeds meer gemor over het gesloten houden van de horeca en de terrassen. We zijn toe aan bevrijding (niet alleen 75 jaar na de Tweede Wereldoorlog, maar al na twee maand lockdown). Kleine zelfstandigen zoals kappers, pedicures en nagelstudio’s dreigen ten onder te gaan als ze hun zaken nog langer gesloten moeten houden. Als kerken willen we graag weten wanneer we onze gelovigen weer mogen toelaten in de vieringen. Het kabinet heeft een aantal doortastende maatregelen genomen. Voor sommigen nog te vroeg, anderen zijn teleurgesteld dat hun branche nog tot 1 september op slot blijft. ‘Het is ook nooit goed, verzuchtte de minister-president in het Kamerdebat.’

Zoals zo vaak vallen er duidelijke overeenkomsten te zien met het verhaal van Jezus in het Evangelie. Alhoewel we nu leven in de tijd na Pasen, de tijd na de verrijzenis van Jezus dus, gaan we in het Evangelie van vanmorgen terug naar de zaal van het Laatste Avondmaal. Jezus is daar met zijn leerlingen bij elkaar. Geen ontspannen bijeenkomst, want de dreiging van het verraad van Judas, de anti-stemming tegen Jezus, hangt in de lucht. Als Hij zegt: ‘Laat uw hart niet verontrust worden. Gelooft in God, gelooft ook in Mij’, dan zijn dat geen loze woorden. Want het komt er nu op áán! Is er iets blijven hangen van die drie jaar dat ze samen onderweg zijn geweest?

Als je de reacties van zijn leerlingen hoort dan is er nog veel raadselachtig gebleven bij hen. Thomas, die na de verrijzenis zal twijfelen aan het getuigenis van zijn medeleerlingen omtrent de verrezen Heer, twijfelt nu ook al: ‘Heer wij weten niet waar Gij heengaat: hoe moeten wij dan de weg kennen?’, vraagt hij aan Jezus als die zegt dat Hij heengaat om een plaats voor hen te bereiden en dat de weg daarheen hen bekend is. Dat zouden wìj ‘vragen naar de bekende weg noemen’. Iets wat leerlingen ook vandaag de dag trouwens gráág doen! En hoeveel christenen hebben op dit moment geen vragen bij het idee dat er een hemel is waar we ons leven eeuwig kunnen voortzetten? Jezsus kan dat dan wel mooi vertellen en dat biedt ons ook een perspectief, maar … .

Dat twijfelen zit er bij ons een beetje ingebakken. Deze week had ik samen met een tweetal dominees uit Dokkum een voorbereidings-vergadering van een alternatieve Pinksterviering. Dat moet dan via een zogeheten live-stream bij de mensen in de huiskamer terecht komen. Via het Youtube kanaal kunnen we liederen invoegen en filmpjes van de verschillende deelnemende kerken. Zo willen we toch laten merken dat geloven geen ‘zondagse’ bezigheid is die je naar believen kunt opschorten. Toen we zo wat na zaten te praten sprak één van de collega’s zijn zorg uit over hoe het straks na de crisis zou gaan met onze kerken. Zouden de mensen wel weer terugkomen op zondag? Zijn ze de kerkgang niet ontwend en ligt het bed ook wel heel lekker op een uitslaap-ochtend? Misschien zijn wij als katholieken wel erg optimistisch, maar ik persoonlijk geloof daar wel in, dat u, zodra dat weer kan, graag naar de kerk komt op zondag. Ontberen doet waarderen, is immers het gezegde!

Zou het ook kunnen zijn dat voor geloven hetzelfde geldt als voor de Corona-pandemie: Vijftig procent weten maar ondanks dat wèl 100 procent moeten handelen? Wetenschappers geven graag toe dat er voor hen ook vele onzekere factoren zijn en dat ze regelmatig moeten terugkomen op eerdere stellige uitspraken, zoals bijvoorbeeld over de beschermwaardigheid van mondkapjes of over de immuniteit tegen Corona als je het eenmaal onder de leden hebt gehàd. Dat zou ik tòch willen bestrijden, zusters en broeders. Het virus is nieuw en onbekend. Maar Jezus heeft onder ons geleefd. Hij is gestorven en na drie dagen uit het graf opgestaan. Daarvan getuigen mensen, zijn leerlingen. Ook zij hebben een flinke duw in de rug nodig, maar dan stáán ze er ook voor! We lezen hun verhalen elke zondag in de Paastijd: uit de Handelingen de apostelen. En net zo belangrijk als het is om de verhalen van mensen uit de Tweede Wereldoorlog levend te houden die we de afgelopen weken weer in alle hevigheid hebben kunnen horen, is het belangrijk om het verhaal van Jezus, verteld door zijn leerlingen te horen. Na twintig eeuwen! Nog steeds!

Horen dat het ondersteunen van weduwen en wezen, de armen uit de tijd van Jezus, waarin er nog geen sociaal vangnet was, van alle tijden is. De Voedselbank, lang voordat die bestond. Ik hoorde van mijn collega’s de dominees dat er bij hen nog wel een bijdrage van de gelovigen gevraagd werd ter ondersteuning van mensen in de maatschappij binnen en buiten de kerken. Wellicht een beetje zakelijker ingesteld dan wij, want wij hadden daar nog niet aan gedacht. U hoort en ziet dat er mensen in nood raken doordat ze hun lasten niet meer kunnen betalen en ze net buiten allerlei regelingen vallen. Er zal vast en zeker een beroep worden gedaan op onze kerkelijke hulp. Zou ik daarom, in navolging van de eerste lezing over de steun aan de armen dit keer een beroep op uw vrijgevigheid mogen doen en vragen om een bijdrage op de bankrekening van de beide locaties met de vermelding: ondersteuning? Als u het kunt missen! Maar dat kunt u alleen zelf beoordelen.

Amen.

Ondersteuning!

Wilt u na de oproep van pastor Paul in zijn overweging voor deze ondersteuning een bijdrage overmaken, dan kan dat:
voor Burgum naar: NL42 RABO 0137 1487 63 t.n.v. RK Parochie Pax Christi o.v.v. ondersteuning!
of voor Dokkum op: NL78 ABNA 0470 5421 79 t.n.v. RK Parochie Pax Christi o.v.v. ondersteuning!

Tekens van hoop en troost door pastor Jan

Langzaamaan komt er weer beweging in de situatie rond de Corona-crisis. De eerste versoepelingen van veiligheidsmaatregelen komen er aan. Laten wij hopen dat alles voorspoedig verloopt en wij allemaal binnenkort weer met elkaar kunnen omgaan zoals wij graag zouden willen.klokken

Wat dit voor ons als kerk betekent is nog niet helemaal duidelijk. Wel is duidelijk dat wij in het begin nog met diverse bijzondere maatregelen te maken zullen krijgen, waardoor o.a. vieringen anders zullen moeten verlopen dan wij gewend zijn. Als katholieken denken wij dan misschien allereerst aan de Communiegang, waarbij de anderhalve meter niet gehouden kan worden en het virus -tenminste theoretisch- overgedragen kan worden. Het blijkt echter dat ook zingen risicovol is, met het oog op mogelijke overdracht van het Corona-virus. Tijdens zijn persconferentie op woensdag 6 mei jongstleden zei minister-president Mark Rutte hierover het volgende: ‘Zelf gelovig zijnde moet ik hier een ongemakkelijk punt neerleggen. Dat is dat plekken waar mensen luid schreeuwen, zoals in een stadion en zingen in een kerk, dat dat plekken zijn waar het virus graag is. Dus we gaan hier op geen enkele manier mee marchanderen’. Minister van volksgezondheid Hugo de Jonge vatte die mededeling, onder gelach van Rutte, samen als: ‘Verspreid het Woord en niet het virus’.

Gelukkig hoeven parochiepastores in deze zaken niet allemaal zelf het wiel uit te vinden. Wij wachten in deze eenvoudigweg de richtlijnen van de Nederlandse bisschoppen af. Het zal, ook in de kerk, nog wel even duren voor alles weer ‘business as usual’ is.

Tenslotte: In het boek ’Een handvol verhalen’ van pastor René Hornikx kwam ik een verhaal tegen over communicatie en contact. In deze tijd van Corona wilde ik jullie dat niet onthouden:

De trouwe bezoeker

Parijs. Elke dag op de middag komt een oude zwerver de kerk binnen en stapt een minuut later weer buiten. De koster vindt dit vreemd en vraagt de man wat hij komt doen.kerk
‘Ik kom goedendag zeggen tegen Jezus.’
‘Welk gebed bid je dan?’
‘Bidden kan ik niet. Ik zeg alleen: ‘Jezus, hier is Jim.’’

Enkele jaren later wordt de zwerver ziek en wordt opgenomen in een tehuis voor daklozen. Hij weet de sfeer er in te houden en glimlacht altijd.
Een verpleegster vraagt hem op een keer:
‘Hoe komt het dat jij altijd zo glimlacht?’
‘Dat komt door het bezoek dat ik elke dag krijg.’
‘Bezoek? Maar om hoe laat dan?’
‘Elke dag op de middag.’
‘En wie bezoekt je dan? Je vertelde me dat je geen familie meer hebt.’
‘Dat is waar. Ik krijg bezoek van Jezus.’
‘En wat zegt Jezus dan tegen jou?’
‘Niet veel ... . Alleen maar: ‘Jim, hier is Jezus.’’

Mede namens mijn collega, pastor Paul: Pas goed op jezelf en op elkaar.

pastor Jan van Beek

 

Bergum

Burgum

Dokkum

Dokkum

schiermonnikoog

Schiermonnikoog

Newreader

Inhoudsopgave